บทที่ 681 ความรู้สึกแปลกแยก

ฮวาเฉี่ยนเหมียนวิ่งไปที่ขอบเรือชะโงกดู เห็นเขาเกาะเชือกไว้ เธอยื่นมือออกไป: "โหย่วจิ่น จับมือข้า"

ซูโหย่วจิ่นได้ยินเสียง ยื่นมือคว้ามือเธอ เท้าเหยียบขอบเรือออกแรงกระโดดขึ้นมา: "เจ้าออกมาทำไม?"

"ข้าไม่ออกมา ตอนนี้เจ้าคงไม่รู้ว่าตัวเองอยู่ที่ไหน"

ซูโหย่วจิ่นผูกเชือกให้

บทที่ 682 พวกเขาคือโจรญี่ปุ่น

ฮวาเฉี่ยนเหมียนดึงแขนซูโหย่วจิ่น ให้สัญญาณออกจากที่นี่ ทั้งสองเดินกลับมาที่ชายฝั่ง ทหารเห็นทั้งสองกลับมาก็รุมล้อม

"ท่านอ๋อง พระชายา พบอะไรหรือไม่?"

ซูโหย่วจิ่นไม่พบอะไรจึงหันไปมองฮวาเฉี่ยนเหมียน: "เฉี่ยนเฉี่ยน เจ้าพบอะไรหรือ?"

"พวกเขาเป็นโจรญี่ปุ่น"

"อะไรนะ?" ทหาร

บทที่ 683 ใช้สงครามเลี้ยงสงคราม

ซื่อหลางมองซูโหย่วจิ่น ทรุดนั่งลงกับพื้น: "ทำไมท่านถึงรู้ทั้งหมด?"

"มันยากที่จะเดาหรือ?"

"น่านเตี้ยนหลายปีมานี้ไม่ค่อยดี พวกเจ้าเบื่อชีวิตบนเกาะ เห็นต้าจิ้งไม่มีกองทัพเรือ เป็นประเทศที่ง่ายที่สุดที่จะรุกราน พวกเจ้าปล้นสะดมทรัพย์สินและเสบียงอย่างไร้ขีดจำกัด ก็เพื่อ