บทที่ 632 ข้าอยากไปทะเล

ฮวาเฉี่ยนเหมียนมองดูเด็กน้อยทั้งสองที่ฉลาดแกมโกง พวกเขาทำหน้าน้อยใจมองเธอ ราวกับถูกรังแก

"โหย่วจิ่น"

ซูโหย่วจิ่นหันมามองเธอ "มีอะไรหรือ?"

"ข้าตั้งใจจะไปดูทะเล"

"ไม่กลับบ้านก่อนหรือ?"

"กลับบ้านแล้วค่อยออกมาอีกมันยุ่งยาก อยากไปดูคราวนี้เลย"

"แบบนี้ปีใหม่เราคงกลับไม่ทันแ

บทที่ 633 มาเร็วไปเร็ว

ฮวาเฉี่ยนเหมียนมองดูเด็กๆ "เมื่อพวกเจ้าอยากเรียน ระหว่างทางแม่จะค่อยๆ สอนทีละนิด พวกเจ้าต้องจดจำให้ขึ้นใจ"

"ได้ค่ะ/ครับ"

ซูโหย่วจิ่นก็อยากเรียนเช่นกัน "ภรรยา ข้าก็จะเรียนด้วย"

ทุกคนมาถึงเมืองชิงหลิงอีกครั้ง เมืองชิงหลิงมีท่าเรือขนาดใหญ่ มีเรือที่สามารถเดินทางไปท่าเรือจิ่ง

บทที่ 634 ไม่กินจะหิว

เรือกำลังจะออก ทั้งสองพาเด็กๆ กลับเข้าห้องพัก ต้าเป่าและเด็กๆ พักอยู่ในห้องเดียวกัน

หย่าหลานพาน้องสี่และน้องห้าไป ในห้องเหลือแค่ซูโหย่วจิ่นและฮวาเฉี่ยนเหมียนสองคน ซูโหย่วจิ่นนั่งพิงที่แท่นข้างหน้าต่างเรือ เฟอร์นิเจอร์พวกนี้ถูกยึดติดตาย ไม่ต้องกังวลว่าจะเคลื่อนที่ตอนเรือแล่น