บทที่ 623 การดูตัว

ซูโหย่วจิ่นหยิบเงินหลายตำลึงจากอกเสื้อ วางไว้ตรงหน้าแม่สื่อ: "เจ้าไม่พูด ข้าไม่พูด ใครจะรู้"

แม่สื่อหลายคนมองเงินสิบตำลึงตรงหน้า จะไม่ใจเต้นก็คงเป็นไปไม่ได้ มองหน้ากันแล้วต่างก็เอาเงินใส่อกเสื้อไปอย่างพร้อมเพรียง แม้ว่าการเป็นแม่สื่อครั้งนี้จะไม่สำเร็จ พวกนางก็ไม่ขาดทุน

ซูโหย่

บทที่ 624 คนที่พอจะปกติ

สองคนออกจากที่นั่นไปบ้านต่อไป ลูกสาวบ้านนี้ขยันขันแข็ง เก่งทั้งงานในบ้านนอกบ้าน แต่ถูกล้างสมองค่อนข้างหนัก พ่อแม่บอกอะไรก็ทำตามทันที

พ่อแม่ให้เอาเงินจากบ้าน ถึงไม่มีก็ต้องไปยืมมา สามีและครอบครัวสามีไม่มีสิทธิ์มีเสียง ทั้งสองมองแล้วส่ายหัว

ซูโหย่วจิ่นมุมปากกระตุก: "นี่มันค

บทที่ 625 พูซือชง

อวี้จู้คิดสักครู่: "ท่านผู้นำ ข้าเห็นมีบ้านหนึ่งค่อนข้างดี มีแค่แม่ลูกสองคน ลูกสาวเป็นห่วงแม่ จึงยังไม่ยอมออกเรือน ครอบครัวของพวกเขาค่อนข้างลำบาก แม้แต่รับเขยเข้าบ้านก็ไม่ได้"

"ถ้าเป็นแบบนี้ นิสัยก็ไม่เลวนะ"

"สุดท้ายแม่ของนางบอกว่าถ้านางยังไม่ยอมแต่งงาน นางจะผูกคอตายที่คานบ้าน