บทที่ 6

น้ำซุปไก่ป่า

หวางกุ้ยเซียงกระโดดออกมาชี้หน้า: "แกนี่มันนางร่านจริงๆ แกมีเงินจะมาคืนพวกเราเหรอ จะมาหลอกใครกัน?"

ฮวาเฉี่ยนเหมียนฟาดไม้ลงบนมือของนาง: "ฉันไม่ชอบให้ใครชี้หน้า"

หวางกุ้ยเซียงชักมือที่ถูกตีกลับ: "ใครจะรู้ว่าพรุ่งนี้แกจะเอาอะไรมาคืน?"

"ฉันบอกว่าพรุ่งนี้คืนได้ก็คืนได้"

"ถ้าพร

บทที่ 7

อำเภอไป๋เยา

คุณย่าซูเห็นนางตักน้ำมันออกหมด รู้สึกเสียดาย: "เฉี่ยนเมี่ยน ทำไมต้องตักน้ำมันออกหมด น่าเสียดาย"

ฮวาเฉี่ยนเหมียนทำมือไม่หยุด: "พวกเราไม่ได้กินเนื้อสัตว์มานาน ถ้ากินมันเกินไปจะท้องเสีย วันนี้ก็กินไม่ได้มาก รอต่อไปเมื่อชีวิตดีขึ้นค่อยกินมากขึ้น"

"ไปล้างมือกันเถอะ กินได้แล้ว"

บทที่ 8

ขายโสมป่า

เถ้าแก่หยู่รับโสมป่ามาตรวจดูอย่างละเอียด โสมป่าต้นนี้สภาพสมบูรณ์ น่าจะมีอายุราวสามสิบปี เป็นของดีที่หายาก

"ไม่ทราบว่าคุณผู้หญิงอยากขายเท่าไหร่?"

ฮวาเฉี่ยนเหมียนขมวดคิ้ว นางไม่รู้ราคาสินค้าในยุคต้าจิ้งนี้เลย ให้นางตั้งราคาช่างลำบากใจจริงๆ

"ขอให้เถ้าแก่หยู่เสนอราคามาเถอะค่ะ ถ้