บทที่ 598 มุ่งหน้าสู่เมืองหลวง

ซูโหย่วจิ่นและฮวาเฉี่ยนเหมียนได้รับพระราชโองการหลังจากนั้นครึ่งเดือน ผู้อ่านพระราชโองการกล่าว "ฝ่าบาทรับสั่งว่าท่านซูไม่ต้องคุกเข่า"

ซูโหย่วจิ่นยิ้มเย็น ถึงไม่บอกเขาก็ไม่คิดจะคุกเข่าอยู่แล้ว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงให้เฉี่ยนเฉี่ยนคุกเข่าด้วย

"ท่านซู ฝ่าบาทเชิญท่านเข้าเมือ

บทที่ 599 ความเย็นชาและอบอุ่นของโลก

ภัยพิบัติจากหิมะใหญ่เช่นนี้ยุ่งยากกว่าความอดอยากจากภัยแล้ง ภัยแล้งอย่างน้อยยังมีที่หลบภัย บ้านเรือนที่พังทลายจากหิมะหนัก ไม่ตายเพราะถูกทับก็นับว่าโชคดีมากแล้ว จะหวังอะไรได้อีก?

หลายคนรีบเร่งมาถึงเมืองหลวง ที่นี่ได้ระดมทหารมาแล้ว สกัดกั้นไม่ให้ผู้อพยพเข้าเมืองหล

บทที่ 600 เชิญเทพง่าย ส่งเทพยาก

องครักษ์จำนวนมากวิ่งเข้ามาจากนอกห้องทรงอักษร ต่างชักดาบล้อมซูโหย่วจิ่น

ฝ่ายแม่ทัพเริ่มร้อนใจ "คุณชายซู ภรรยาท่านจะทำอะไร ท่านช่วยห้ามหน่อยสิ"

ซูโหย่วจิ่นยักไหล่ "ข้าบอกแล้วว่าที่บ้านภรรยาข้าเป็นคนตัดสินใจ ข้าห้ามไม่ได้"

ฝ่ายขุนนางไม่สุภาพเช่นนั้น "ซูโหย่วจิ่น เจ้