บทที่ 596 หมู่บ้านเหม่ยหลี่ ตระกูลซู

ค่ำคืนในฤดูหนาวมาเร็วกว่าปกติมาก เป่ยเป่ยและภรรยาลูกน้อยของมันย้ายไปอยู่ที่คอกม้าด้านหลัง พักอยู่กับอี้เยว่และคนอื่นๆ เมื่อเห็นว่าพวกมันอยู่ด้วยกันได้ดี ฮวาเฉี่ยนเหมียนก็วางใจขึ้นมาก

ข้างนอกเริ่มตกหิมะอีกครั้ง หิมะขาวตัดกับความมืดของราตรีอย่างชัดเจน เสียงเท้า

บทที่ 597 หัวหน้าหน่วยลับ

โอ๋หยางเจว๋หันหลังไขว้มือ เงยหน้ามองป้ายด้านบน แม้จะเป็นจริงตามที่ไป๋เฉิงเจ๋อพูด แต่จะทำอย่างไรถึงจะได้เสบียงจากมือเขา

คิดถึงตรงนี้โอ๋หยางเจว๋รู้สึกเสียใจ ถ้ารู้ว่าจะเป็นเช่นนี้ ตอนนั้นไม่ควรวางแผนเล่นงานเขา ตอนนี้เรื่องมาถึงจุดนี้แล้ว เขาควรทำอย่างไร

ซื้อจากมือเขา คลัง

บทที่ 598 มุ่งหน้าสู่เมืองหลวง

ซูโหย่วจิ่นและฮวาเฉี่ยนเหมียนได้รับพระราชโองการหลังจากนั้นครึ่งเดือน ผู้อ่านพระราชโองการกล่าว "ฝ่าบาทรับสั่งว่าท่านซูไม่ต้องคุกเข่า"

ซูโหย่วจิ่นยิ้มเย็น ถึงไม่บอกเขาก็ไม่คิดจะคุกเข่าอยู่แล้ว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงให้เฉี่ยนเฉี่ยนคุกเข่าด้วย

"ท่านซู ฝ่าบาทเชิญท่านเข้าเมือ