บทที่ 591 ภรรยาขา กอดหน่อย

ซูโหย่วจิ่นมองพวกเขากินโจ๊กแล้วพูดว่า: "วันนี้ให้กินฟรี แต่พรุ่งนี้เป็นต้นไป ถ้าอยากกิน ต้องแลกด้วยแรงงานของตัวเอง"

"หลังจากกินเสร็จ จะมีคนมาสอนพวกท่านสร้างบ้านน้ำแข็ง ซึ่งจะเป็นที่พักของพวกท่านในช่วงนี้ ส่วนงานที่ต้องทำ ผู้ใหญ่บ้านได้บอกพวกท่านไปแล้ว"

กลุ่มผู้อพยพมองซ

บทที่ 592 เป่ยเป่ย

ซูโหย่วจิ่นเดินไปที่คอกม้าด้านหลัง เห็นอี้เยว่ยกับพวกแสดงท่าทางพร้อมโจมตี แยกเขี้ยวใส่ประตูหลัง เขาเดินไปที่ข้างประตูไม่ได้ยินเสียงเคาะ แต่ดูจากท่าทางของอี้เยว่ยกับพวก ก็ไม่เหมือนว่าคนเคาะจะไปแล้ว

เขากระโดดขึ้นไปดูข้างกำแพง เห็นเสือสองตัวนอนอยู่ข้างนอก: "เป่ยเป่ย"

ซูโหย่วจิ่นก

บทที่ 593 เป่ยเป่ย ขอโทษนะ

สุดท้ายเด็กทั้งสามก็อยู่ในลานบ้านของพวกเขา เอ้อร์เป่าและซานเป่ารับหน้าที่ดูแลครอบครัวของเป่ยเป่ย แม้แต่ต้าเป่าจะช่วยก็ถูกปฏิเสธ

เช้าวันรุ่งขึ้นเป่ยเป่ยตื่นขึ้น เห็นสถานที่แปลกตาก็คำรามออกมา เสียงคำรามนี้ทำเอาน้องสี่น้องห้าที่กำลังหลับสบายสะดุ้งตื่น "ว้า" ร้องไห้ออกมา

ฮ