บทที่ 586 พบจื่อเยว่อีกครั้ง

เช้าวันรุ่งขึ้นเหมือนเดิม พวกเขาออกจากอำเภอซางตงทันทีที่ประตูเมืองเปิด

ลุงจิ่งหยอกล้อเด็กทั้งสอง: "ต่อไปพวกเจ้าจะไปที่ไหนกัน?"

"เมืองหลวง"

"การป้องกันของเมืองหลวงไม่ใช่เรื่องง่ายนะ"

"มันจะเป็นไรไป ถ้าการวางกำลังป้องกันยังเหมือนเดิม สำหรับข้าก็เหมือนไม่มีใครอยู่"

ล

บทที่ 587 หายไปอย่างไร้ร่องรอย

ฮวาเฉี่ยนเหมียนก้มมองเยี่ยนซินวั่นในอ้อมกอด: "วั่นวั่น น้าออกมาอย่างรีบร้อนไม่ได้เอาของขวัญมาให้ คราวหน้าจะเอามาให้นะ"

โอ๋หยางจื่อเยว่มองฮวาเฉี่ยนเหมียน: "เฉี่ยนเหมียน เจ้ามาพาข้าไปหรือ?"

ฮวาเฉี่ยนเหมียนเงยหน้ามองนาง: "จื่อเยว่ วันนี้ข้ามาถามเจ้า เจ้าคิดดีแล้วหรือ

บทที่ 588 เสบียงหาย

ลู่เฟยอวี่รู้สึกอัดอั้นใจมาก เขาก็รู้สึกว่าแปลกประหลาด แต่อีกฝ่ายไม่ทิ้งร่องรอยใดๆ ไว้เลย เขาค้นหาข้าวและบ้านทุกหลังในอำเภอแล้ว แต่ไม่พบเสบียงที่หายไปเลย

องค์ชายรองและองค์ชายสามอยู่ในห้องหนังสือของตน กำลังฟังผู้ใต้บังคับบัญชารายงานว่าเสบียงขององค์ชายใหญ่หายไป ทั้งสองกำลังยินดี