ตอน 583
ข้ามเวลามาเป็นแม่เลี้ยงใจร้ายของลูกน้อยสามคน
บทที่ 583
เป็นพี่น้องกัน จะปล่อยให้เจ้าอยู่คนเดียวได้อย่างไร
ไป๋จุ้นอี้มองฮวาเฉี่ยนเหมียนอย่างตื่นเต้น "เจ้าพูดจริงหรือ?"
"เขียนไปก็แค่นั้น แต่จะตกลงหรือไม่ใครจะรู้ อีกอย่าง เจ้าไม่ได้คิดถึงใคร ตื่นเต้นทำไม?"
"ไม่ใช่... ข้า... พวกเจ้า..." ไป๋จุ้นอี้พูดจาสับสน ไม่รู้จะพูดอะไร
ซูโหย่วจิ่นเดินมา
ตอน 584
บทที่ 584
โกดังขององค์ชายใหญ่
ชายวัยกลางคนรูปร่างสมส่วน ดวงตาเป็นประกาย มองทั้งสอง "พวกเจ้าเป็นใคร ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่"
ซูโหย่วจิ่นกับฮวาเฉี่ยนเหมียนไม่คิดจะพูดอะไร ลงมือโจมตีทันที ซูโหย่วจิ่นปะทะกับชายคนนั้น ส่วนฮวาเฉี่ยนเหมียนจัดการกับองครักษ์ลับ
วิชายุทธ์ของฮวาเฉี่ยนเหมียนแยบยล ทุกกระบวนท่า
ตอน 585
บทที่ 585
กินเละเทะเกินไป
ลุงจิ่งเห็นฮวาเฉี่ยนเหมียนเข้ามา รีบส่งน้องห้าในอ้อมแขนให้เธอ "ไปนานขนาดนี้ทำไม ไม่รู้จักรีบกลับมา"
ฮวาเฉี่ยนเหมียนรับน้องห้า หันไปมองเซวียนจู้ "เซวียนจู้ วางน้องสี่บนเตียงก็พอ"
"ได้" เซวียนจู้วางน้องสี่บนเตียง
ลุงจิ่งกับเซวียนจู้ออกจากห้อง ซูโหย่วจิ่นยืนรออยู่ข้างนอ