บทที่ 548 ปริศนาโคมไฟ

เอ้อร์เป่าเห็นปริศนาแล้วตาเป็นประกาย นี่เป็นปริศนาที่แม่เคยให้เขาทาย: "ดูเหมือนลูกพลับที่ไม่มีฝา เป็นได้ทั้งผลไม้และผัก" (ทายผัก)

เอ้อร์เป่ามองเจ้าของแผงที่เป็นคนแก่หนวดขาว: "คุณตา ถ้าหนูทายถูก โคมไฟนี้จะเป็นของหนูใช่ไหม?"

"ถ้าคุณชายน้อยทายถูก ก็เป็นของหนูแน่นอน"

"มะเขือเทศ

บทที่ 549 คนชุดดำ

เอ้อร์เป่าเดินดูทุกแผงครบแล้ว ก็ยังไม่เจอที่ชอบ สุดท้ายได้แต่เลือกอันที่ทำงานค่อนข้างพิเศษ แต่ในใจยังรู้สึกผิดหวังอยู่บ้าง

ซูโหย่วจิ่นพาพวกเขาซื้อของเล็กๆ น้อยๆ เพิ่ม รอจนพวกเขาเล่นเหนื่อยแล้วค่อยๆ เดินกลับเยว่ไหลจวี่

พอเดินผ่านสะพาน ด้านหน้ามีเสียงอื้ออึงดังมา ซูโหย่วจิ่นกับเส

บทที่ 550 ทหารพลีชีพ

อวี๋จู้กับหย่าหลานเห็นห้าคนกลับมา: "นาย เกิดเรื่องอะไรหรือ?"

"อืม แต่ตอนนี้ไม่ใช่เรื่องที่พวกเราจะยุ่งได้"

"เกิดเรื่องใหญ่ขนาดนี้ ทางการทำไมไม่มีความเคลื่อนไหวเลย?"

"คงมีคนบอกกล่าวไว้แล้ว" อวี๋จู้เดาสาเหตุได้

"นาย พวกเราจะทำยังไงต่อ?"

"รอ พวกเขาก่อเรื่องใหญ่ขนาดนี้ ไม่มีทางยอม