บทที่ 535 หิมะเป็นนิมิตแห่งความอุดมสมบูรณ์

ฮวาเฉี่ยนเหมียนและซูโหย่วจิ่นช่วงนี้ค่อนข้างยุ่ง สองคนยุ่งกับการจัดการเนื้อแห้งให้จวนสกุลเอี้ยน เพิ่งส่งเนื้อแห้งชุดแรกให้จวนสกุลเอี้ยนไป

"นายท่าน เต้าหู้เหม็นที่ท่านทำขึ้นราแล้ว"

"ไปกันเถอะ พวกเรากลับไปจัดการเต้าหู้ยี้"

ฮวาเฉี่ยนเหมียนกลับถึงบ้านเห็นล

บทที่ 536 เจ้ากำลังจะได้เป็นพ่อแล้ว

ฮวาเฉี่ยนเหมียนส่ายหน้าอย่างจนใจ "เธอคิดว่าเขาจะไม่มาจริงๆ หรือ?"

ลุงจิ่งมาตรวจชีพจรและดูแลร่างกายของฮวาเฉี่ยนเหมียนทุกวัน ร่างกายนี้แต่ก่อนไม่ค่อยแข็งแรง แต่ช่วงนี้หลังจากที่ลุงจิ่งได้ดูแลรักษา มือเท้าก็ไม่เย็นเฉียบเหมือนก่อนแล้ว

ซูโหย่วจิ่นก็ได้แต่ถอนหายใจ "

บทที่ 537 มะเขือเทศ

ตอนนี้ฮวาเฉี่ยนเหมียนกลายเป็นสัตว์คุ้มครองไปแล้ว ไปไหนก็ต้องมีซูโหย่วจิ่นหรือไม่ก็หย่าหลาน ไม่ก็คุณย่าซู แม้แต่ลุงจิ่งก็มักจะเดินตามเธอไปทุกที่ ทำตัวตื่นตระหนกกว่าเธอเสียอีก

วันนี้เป็นวันเก็บเกี่ยวผักในโรงเรือน ฮวาเฉี่ยนเหมียนยังไงก็อยากไปดู หลายคนทัดทานเธอไม่ได้ ซูโหย่วจิ่นจึ