บทที่ 533 จวนสกุลเอี้ยน

ตอนบ่ายลุงจิ่งมาหาฮวาเฉี่ยนเหมียน: "แม่ศิษย์ ข้าผิดไปแล้ว อย่าโกรธเลย"

"ไปขอโทษซื่อซื่อเองเถอะ ถ้ามันให้อภัยก็ไม่เป็นไร"

"ท่านพูดเองนะ" พูดจบก็รีบวิ่งไปที่คอกม้าด้านหลัง เห็นพวกสัตว์ตัวน้อยชอบเล่นที่รถม้า

ลุงจิ่งวิ่งไปที่คอกม้าหลังบ้าน สัตว์หลายตัวแยกเขี้ยวใส่เขา แต่เขาห

บทที่ 534 เพิ่มจำนวน

เอี้ยนเฮิงพาสองคนเดินผ่านสวนดอกไม้มาถึงห้องโถง สั่งให้สาวใช้ยกน้ำชามา แล้วให้ทุกคนถอยออกไป

"วันนี้ท่านทั้งสองมาเพื่อเรื่องร่วมมือกันใช่หรือไม่"

"ใช่แล้ว คงจะลองซี่โครงและเนื้อแห้งรสเผ็ดแล้วสินะ ไม่ทราบว่าท่านเอี้ยนจะร่วมมือด้วยหรือไม่"

"ร่วมมือแน่นอน นี่เป็นของขวัญชั้นดีสำห

บทที่ 535 หิมะเป็นนิมิตแห่งความอุดมสมบูรณ์

ฮวาเฉี่ยนเหมียนและซูโหย่วจิ่นช่วงนี้ค่อนข้างยุ่ง สองคนยุ่งกับการจัดการเนื้อแห้งให้จวนสกุลเอี้ยน เพิ่งส่งเนื้อแห้งชุดแรกให้จวนสกุลเอี้ยนไป

"นายท่าน เต้าหู้เหม็นที่ท่านทำขึ้นราแล้ว"

"ไปกันเถอะ พวกเรากลับไปจัดการเต้าหู้ยี้"

ฮวาเฉี่ยนเหมียนกลับถึงบ้านเห็นล