บทที่ 515 ครอบครัวจางตีกัน

ฮวาเฉี่ยนเหมียนและซูโหย่วจิ่นได้ยินบทสนทนาของพวกเขาทั้งหมด บางครั้งมันก็เหมือนการพนันจริงๆ บางทีถ้าเดิมพันถูก ก็อาจพลิกชีวิต แต่ถ้าเดิมพันผิด หน้าอาจเป็นเหวลึก

ซูโหย่วจิ่นเพียงแค่ยิ้มมุมปาก ใช้ตะเกียบสะอาดคีบอาหารให้ทุกคนที่โต๊ะ

"ผู้ใหญ่บ้าน ผู้ใหญ่บ้าน แย่แล้ว!" ชาวบ้

บทที่ 516 ออกกำลังกายน้อยไป

ต้าเป่าดีใจที่สุด: "แม่จะสอนพวกเราขี่ม้าเหรอ?"

"พ่อพวกเจ้าจะเป็นคนสอน ฝีมือขี่ม้าของแม่สู้พ่อไม่ได้หรอก"

คุณย่าซูก็ไม่ได้ห้าม: "พวกเจ้าระวังความปลอดภัยด้วย"

ซูโหย่วจิ่นและภรรยาพาลูกทั้งสามไปที่สนามม้าด้านหลัง ไม่ได้ขังม้าไว้ในคอก ปล่อยให้พวกมันวิ่งอย่างอิสระ

"ซานเยว่ เจ

บทที่ 517 ไม่ได้ก็ให้ข้าจ่ายยาให้สักหน่อย

ซูโหย่วจิ่นพาเอ้อร์เป่าและซานเป่าวิ่งรอบสนามม้าหลายรอบ ทำให้เด็กทั้งสองตื่นเต้นมาก

"นายท่าน มีคนมาหาอยู่ข้างนอก"

ซูโหย่วจิ่นและฮวาเฉี่ยนเหมียนขี่ม้าพาเด็กทั้งสามมาหาเสวี่ยนจู้: "ใครหรือ?"

"เขาบอกว่าชื่อลุงจิ่ง"

ฮวาเฉี่ยนเหมียนและซูโหย่วจิ่นมองหน้ากัน ทั้งส