บทที่ 500 แม่ของศิษย์

ลุงจิ่งนำทาง ฮวาเฉี่ยนเหมียนเดินตามหลัง ยิ่งขึ้นไปแสงยิ่งสว่าง พอออกมาก็เห็นว่าที่นี่เป็นถ้ำหิน เดินออกจากถ้ำเป็นลานฝึกกว้างใหญ่

ลุงจิ่งหันมามองฮวาเฉี่ยนเหมียน เห็นสายตาเธอสงบนิ่ง ไม่สงสัยเลยว่าที่นี่คือที่ไหน เขาจำได้ว่าตอนพาไอ้หนูซูโหย่วจิ่นมา มันยังมีสีหน้าแสดงออกบ้าง

"ห

บทที่ 501 ปรากฏตัวอย่างลึกลับ

ฮวาเฉี่ยนเหมียนเดินไปได้สักพัก เห็นว่าซูโหย่วจิ่นยังไม่ตามมา จึงหันไปมองเห็นทั้งสองคนยังคุยอะไรกันอยู่: "โหย่วจิ่น ไปกันเถอะ"

ซูโหย่วจิ่นมองอาจารย์อิ้งแล้วแค่นเสียงฮึ ก่อนจะหันหลังวิ่งตามฮวาเฉี่ยนเหมียนไป

อาจารย์อิ้งมองตามทิศทางที่ทั้งสองจากไป ยิ้มอย่างพึงพอใจ เชื่อ

บทที่ 502 โมจิไส้ครีม

หลังกินข้าวเสร็จก็นำโมจิไส้ครีมที่ทำเสร็จออกมา แจกให้คนละหนึ่งชิ้น ปีหน้าดูว่าจะหาเตาอบมาได้หรือไม่ ถ้าได้จะทำเค้กวันเกิดให้

ฮวาเฉี่ยนเหมียนให้คุณย่าซูหนึ่งชิ้น: "แม่ ลองชิมดูสิคะ"

"หน้าตาคล้ายซาลาเปาเลย"

"ทำจากแป้งข้าวเหนียว นุ่มๆ เหนียวๆ แต่อาหารที่ทำจากแป้งข้าวเหนียวคว