บทที่ 498 ลุงจิ่ง

ฮวาเฉี่ยนเหมียนจัดเรียงลวดลายเหล่านี้ในสมองใหม่ กลายเป็นสัญลักษณ์พิเศษรูปร่างคล้ายอาวุธ

ซูโหย่วจิ่นเห็นว่าเธอเข้าใจความพิเศษแล้ว "เฉี่ยนเฉี่ยน เข้าใจแล้วหรือ?"

"ที่แท้ก็เป็นสัญลักษณ์นี่เอง คงเป็นสัญลักษณ์เฉพาะของที่นี่สินะ คนที่ไม่รู้คงคิดว่าเป็นแค่ลวดลายบนหิน"

"ใช่แล้ว คนที่ไ

บทที่ 499 อาวุธสามชิ้น

ลุงจิ่งได้ยินที่เขาพูดก็ยืดตัวขึ้น มองของที่วางบนชั้น ตบหน้าผากตัวเอง "แก่แล้วก็หลงๆ ลืมๆ จริงๆ นี่ก็ไม่เห็น" พูดพลางลุกขึ้นหยิบของสามอย่างบนชั้นมาวางบนเคาน์เตอร์

ซูโหย่วจิ่นหยิบหอกยาวขึ้นมา ชั่งน้ำหนักในมือ น้ำหนักนี้พอดีสำหรับต้าเป่า หอกไม้ที่ทำให้ก่อนหน้านี้เบาไปหน่อย

ฮ

บทที่ 500 แม่ของศิษย์

ลุงจิ่งนำทาง ฮวาเฉี่ยนเหมียนเดินตามหลัง ยิ่งขึ้นไปแสงยิ่งสว่าง พอออกมาก็เห็นว่าที่นี่เป็นถ้ำหิน เดินออกจากถ้ำเป็นลานฝึกกว้างใหญ่

ลุงจิ่งหันมามองฮวาเฉี่ยนเหมียน เห็นสายตาเธอสงบนิ่ง ไม่สงสัยเลยว่าที่นี่คือที่ไหน เขาจำได้ว่าตอนพาไอ้หนูซูโหย่วจิ่นมา มันยังมีสีหน้าแสดงออกบ้าง

"ห