บทที่ 464 อาหารจากถั่ว

ตระกูลเหอมาตั้งแต่เช้า มาถึงโรงเลี้ยงกระต่าย ฮวาเฉี่ยนเหมียนยังไม่มา สือหยวนและคนอื่นๆ รู้จักพวกเขา จึงให้เข้ามานั่งรอในลาน

ฮวาเฉี่ยนเหมียนมาถึงโรงเลี้ยงกระต่าย เข้ามาในลาน เห็นคนจากตระกูลเหอกำลังช่วยล้างหญ้าให้กระต่าย และช่วยตากหญ้า ทำให้ประทับใจพวกเขามากขึ้น

"พี่สะใภ้ตระ

บทที่ 465 ผักขายหมดเกลี้ยง

ขณะที่ฮวาเฉี่ยนเหมียนกำลังสงสัย สือเถี่ยหนิวก็วิ่งเข้ามาในห้องโถง ใบหน้ายิ้มแย้ม หน้าผากมีเหงื่อซึม: "คุณนาย"

"พี่เถี่ยหนิว ท่านไม่ได้ไปเปิดร้านในเมืองหรือ?"

"กลับมาแล้วครับ"

"เร็วจังนะ?"

"คุณนาย ผักขายหมดเกลี้ยงแล้วครับ"

"หา?" ฮวาเฉี่ยนเหมียนดูเวลา นี่มันเร็วเกินไ

บทที่ 466 การช่วยเหลือ

คุณย่าซูมองฮวาเฉี่ยนเหมียน รู้สึกพอใจลูกสะใภ้คนนี้มากถึงร้อยเปอร์เซ็นต์ "ถ้าเจ้าไม่รู้สึกเหนื่อย แม่ก็ไม่ห้าม"

"ขอบคุณแม่ค่ะ"

ฮวาเฉี่ยนเหมียนหันไปมองซูโหย่วจิ่น "โหย่วจิ่น ตัดไม้ไผ่ได้พอแล้วหรือยัง?"

"อืม พอแล้ว"

"ถ้าจะแผ้วถางที่รกร้างเพิ่มตอนนี้ จะทันไหม?"

"เจ้าอยากปล