บทที่ 449 งามด้วยบุคลิก

ฮวาเฉี่ยนเหมียนจับมือเธอ หยิบกำไลจากกล่องมาสวมให้ที่ข้อมือ พอดีกับขนาดมือ

คุณย่าซูมองกำไลที่ข้อมือ พยายามจะถอดออก: "แม่ทำงานทุกวัน ถ้ากระแทกโดนอะไรเข้าจะน่าเสียดาย"

ฮวาเฉี่ยนเหมียนจับข้อมือเธอไว้: "แม่ ถ้าแตกก็ซื้อใหม่ให้"

"ไม่ควรสิ้นเปลืองเงินแบบนี้ หนูหาเงินง่ายที่ไหน"

บทที่ 450 สินสอด

ซูโหย่วจิ่นได้แต่ยิ้มเขินลูบจมูก: "แม่รู้ว่า ข้าใจร้อน"

คุณย่าซูไม่อ้อมค้อม: "เพิ่งไปให้ผู้เฒ่าในหมู่บ้านดูมา บอกว่าช่วงนี้ไม่มีฤกษ์ดี ฤกษ์ที่ใกล้ที่สุดคือวันที่สามหลังเข้าต้นฤดูหนาว"

"นั่นก็อีกประมาณหนึ่งเดือน"

"รอมาตั้งนาน ไม่อยากรออีกไม่กี่วันเหรอ?"

คุณย่าซูหยิบกล่องจากตู้ย

บทที่ 451 กินเยอะๆ จะได้อ้วนขึ้น

ฮวาเฉี่ยนเหมียนพลิกตัวลุกขึ้นนั่ง เธอเกา ข้าที่ยุ่งเหยิงเล็กน้อย ตอนนี้เธอดูหมดแรงไปหน่อยหรือเปล่านะ? ถึงขั้นตื่นสายแบบนี้

ซูโหย่วจิ่นลืมตาขึ้นพร้อมกับที่เธอตื่น เขาเอียงศีรษะพิงมือมองเธอที่นั่งอยู่บนเตียงด้วยสีหน้างุนงง

"เฉี่ยนเฉี่ยน"

ฮวาเฉี่ยนเหมียนหันไปมองเขา