บทที่ 441 ความช่างสังเกต

พวกเขาจำเป็นต้องยอมรับในความช่างสังเกตของเธอ "นายท่าน ช่างมีสายตาแหลมคมจริงๆ พวกเราเป็นศิษย์สำนักเล็กๆ แห่งหนึ่งในยุทธภพ เพราะฝีมือสู้เขาไม่ได้ สำนักจึงถูกทำลาย พวกเราถูกขายมาเป็นทาส"

"ถ้าอยากแก้แค้น ก็ออกไปตอนนี้เลย เงินที่ติดค้าง ข้า รอให้พวกเจ้ามีความสามารถแล้วค่อยคืน

บทที่ 442 ดั่งภาพมายา

ซูโหย่วจิ่นจูงฮวาเฉี่ยนเหมียนเดินไปที่ศาลา "รบกวนท่านเจ้าอาวาสแล้ว"

"เป็นวาสนาของอาตมาที่ได้พบสองท่านผู้มีบุญ จะเรียกว่ารบกวนได้อย่างไร" เจ้าอาวาสรินน้ำชาสองถ้วยวางตรงหน้าทั้งสอง

"ท่านเจ้าอาวาสหลบคนมาขอดูดวงหรือ?"

"ใช่หรือไม่ใช่ ผู้คนมักแสวงหาสิ่งที่เรียกว่าความจริง แต่เมื

บทที่ 443 ต่อไปต้องดีกับภรรยาให้มากขึ้น

ฮวาเฉี่ยนเหมียนและซูโหย่วจิ่นเที่ยวเล่นรอบๆ เมือง สามวันต่อมาชั้นวางในโกดังทำเสร็จแล้ว ทั้งสองก็จบชีวิตสบายๆ เริ่มยุ่งกับของในโกดัง

ซูโหย่วจิ่นมองขวดโหลต่างๆ บนพื้น มุมปากกระตุก "เฉี่ยนเฉี่ยน ก่อนหน้านี้เธอเทแบบนี้หมดเลยหรือ?"

"แล้วจะให้ทำไง?" ตอนนี้ฮวาเฉ