บทที่ 436 ที่นาราคาลดลง

หวั่นวางเช็ดเหงื่อบนหน้าผาก "เชิญทั้งสองเดินทางไปด้วยกันครับ เราคุยกันไปพลางๆ"

ซูโหย่วจิ่นและฮวาเฉี่ยนเหมียนเดินตามหลังเขา "ไม่ทราบว่าโกดังที่ต้องการมีข้อกำหนดอะไรบ้าง?"

"แห้งและอากาศถ่ายเทสะดวก"

"ได้ครับ พอดีแถวนี้มีโกดังแถวหนึ่งที่เพิ่งหมดสัญญาเช่า ข้าจะพาไปดู"

"ขอบ

บทที่ 437 ใครใช้ให้เราจน

ฮวาเฉี่ยนเหมียนไม่พูดอะไรอีก จูงมือซูโหย่วจิ่นออกจากโกดัง

ซูโหย่วจิ่นเห็นว่ารอบๆ ไม่มีใคร จึงถาม "เฉี่ยนเหมียน อยากรอดูอีกสักพัก?"

"แม้จะดูไม่ค่อยดีนัก แต่ก็ช่วยไม่ได้ ใครใช้ให้เราจน"

"งั้นรอดูอีกสักพักก็ได้ เราไปดูที่ร้านก่อนกัน"

ร้านหมูตุ๋นยังคงขายดีเช่นเคย หน้าร้านม

บทที่ 438 จะไปให้คนรักน้อยหรือ?

ฮวาเฉี่ยนเหมียนเห็นเขามองร้านทองฝั่งตรงข้าม "กินเสร็จเราไปเดินดูกัน คราวที่แล้วจะซื้อเครื่องประดับให้แม่ แต่โดนคนมาขัดจังหวะ"

ซูโหย่วจิ่นหันมามองเธอ "ได้"

วางเงินไว้บนโต๊ะสองสามเหรียญ แล้วเดินเข้าร้านทองฝั่งตรงข้าม ลูกจ้างเห็นลูกค้าเข้ามาก็เดินมาต้อนรับ "ลูกค้าต้อ