บทที่ 427 เมล็ดพันธุ์

ซูโหย่วจิ่นทำอะไรไม่ได้ จึงเอาหมวกฟางมาสวมให้ "ลุงอวี่ ถ้าเหนื่อยก็ไปพักใต้ร่มไม้นะ"

"ได้ ข้ารู้"

ฮวาเฉี่ยนเหมียนเห็นซูโหย่วจิ่นเดินมาจึงถาม "โหย่วจิ่น ทหารของเจ้าพวกนี้ เจ้าจัดให้ไปอยู่ตามร้านค้าไม่น้อยสินะ"

"น่าจะจัดไปหลายร้อยคน เปิดสาขาในทุกเมือง ธุรกิจก็ดีทั้งนั้น"

"ก

บทที่ 428 บัญชีสองชุด

ซูโหย่วจิ่นมองต้วนเจียง "ต้วนเจียง มีการนับจำนวนคนที่อ่านออกเขียนได้และคิดเลขเป็นหรือไม่?"

"นับแล้ว รวมแล้วมีคนที่อ่านออกเขียนได้และคิดเลขเป็นประมาณร้อยคน"

"คนร้อยคนนี้ยังไม่ต้องจัดให้ทำนา ถ้าพวกเขามีญาติพี่น้องที่ต้องการทำนาก็มาช่วยได้ พวกเขาข้ามีงานอื่นให้ทำ"

"ขอรับ"

"

บทที่ 429 จะต้องหาคนมาแต่งเข้าบ้านให้เจ้าแล้ว

ฮวาเฉี่ยนเหมียนนอนบนเตียงมองซูโหย่วจิ่น "ทำไมเจ้าถึงจดที่นาในชื่อข้า"

ซูโหย่วจิ่นพลิกตัวนอนตะแคงมองดวงตาเป็นประกายของนาง "เฉี่ยนเฉี่ยน พวกนี้เป็นเงินที่เจ้าหามาได้ จดในชื่อเจ้าก็สมควรแล้ว"

"ภายหลังพวกเราก็ต้องแบ่งให้เด็กๆ ยุ่งยากเปล่าๆ"

"เรื่องภายหล