บทที่ 395 ฝากคำพูด

ซูโหย่วจิ่นและฮวาเฉี่ยนเหมียนเดินเข้าร้านชี่มู่หยา: "ไม่ทราบว่าคุณหวั่นมีธุระอะไรกับพวกเราสองสามีภรรยา?"

"พอดีคุณเฉียนต้องการขายที่นาดีจำนวนมาก อยากถามว่าทั้งสองคนสนใจรับช่วงต่อไหม"

"อ๋อ? ใกล้ฤดูเก็บเกี่ยวแล้ว ขายที่นาดีตอนนี้คงแพงหน่อยสินะ" ฮวาเฉี่ยนเหมียนคำนวณ ถ้าแพงเธอไม่คิ

บทที่ 396 ซื้อที่นาดี

กลับมาที่ร้าน เนื้อตุ๋นขายหมดแล้ว มีเพียงร้านเต้าหู้เหม็นหน้าร้านที่ยังคงคึกคัก สือจวนและสือเฟินสามารถผลัดกันพักได้บ้าง

"เจ้าของร้าน"

"ตอนนี้เป็นแบบนี้ตลอดเลยหรือ?"

"ใช่ค่ะ ตอนแรกทุกคนบอกว่ามันเหม็น หนีไปโดยปิดจมูก แต่พอได้ลองชิมแล้วก็หยุดกินไม่ได้ ทุกวันคนจะเลิกกลับบ้านก็

บทที่ 397 ร้านผักและผลไม้

ซูโหย่วจิ่นยิ้มมองฮวาเฉี่ยนเหมียน: "เรื่องนี้ต้องถามภรรยาข้า"

"เถ้าแก่เชี่ยน ตอนนี้มีที่ว่างแค่ฝั่งตะวันตกและตะวันออก"

"ไม่ทราบว่ายังมีเมืองว่างอีกเท่าไหร่?"

"ประมาณครึ่งหนึ่งของทั้งสองฝั่ง"

"ข้าขอร่วมธุรกิจได้ไหม?"

ฮวาเฉี่ยนเหมียนตอนนี้พกสัญญาทุกชนิดติดตัว เป็นสัญญา