บทที่ 392 เบื่อที่จะมีชีวิตอยู่

ซูโหย่วจิ่นดวงตาเย็นชาลง ไอ้โง่ที่ไหนมาก่อกวน พูดพลางลุกขึ้นเช็ดน้ำที่มือแล้วเดินออกจากลาน

เขาเดินเข้าไปแยกทั้งสองคนออกจากกันด้วยมือเดียว โยนคนหนึ่งให้เสวี่ยนจู้ประคองไว้ แล้วหันไปมองชายที่พยายามเรียกค่าเสียหาย: "เธอเบื่อที่จะมีชีวิตอยู่หรือไง?"

"พวกแกต้องชดใช้ให้

บทที่ 393 ลงหลุมฝังดินจึงจะสงบ

สองคนดึงดูดสายตาผู้คนมากมายระหว่างทาง ไม่ใช่เพราะรูปโฉมของทั้งสอง แต่เป็นเพราะกลิ่นในรถแรงมาก คนบนถนนหลายคนต้องปิดจมูก

ฮวาเฉี่ยนเหมียนมาถึงหน้าร้านเนื้อตุ๋น เห็นเตาไฟตั้งอยู่หน้าร้าน บนนั้นมีกระทะน้ำมัน กำลังทอดเต้าหู้เหม็น ข้างๆมีคนต่อแถวยาวมาก

"โหย่วจิ่น พวกเราเข

บทที่ 394 ปีกยังไม่แข็งแรง

ซูโหย่วจิ่นส่งจดหมายให้เขา บนกระดาษมีรอยน้ำตาเปื้อนตัวอักษร เล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นกับเธอเมื่อเร็วๆ นี้

เฉี่ยนเหมียน:

ข้าแต่งงานไปไม่นาน เยี่ยนรุ่ยเฉิงเย้ยหยันข้าทุกวัน ข้าก็อดทน ใครใช้ให้ตัวเองโง่ติดกับดักเขา

คิดว่าจะอยู่ไปแบบนี้ ตัวเองก็แค่หุ่นเชิด แต่ข้าไม่คิดว่าควา