บทที่ 390 ข้าลดน้ำหนักสำเร็จไหม

ฮวาเฉี่ยนเหมียนและซูโหย่วจิ่นผลัดกันดูแลเด็กทั้งสอง บางครั้งซูโหย่วจิ่นออกไปข้างนอก ฮวาเฉี่ยนเหมียนก็ไม่ได้ถาม

ผลัดกันดูแลกลางวันกลางคืนแบบนี้ครึ่งเดือน อีสุกอีใสของเด็กทั้งสองก็หายดี

ซูโหย่วจิ่นอาบน้ำให้เอ้อร์เป่าเสร็จ เอ้อร์เป่าวิ่งมาหาฮวาเฉี่ยนเหมียนที่ลาน: "แม่

บทที่ 391 ผู้ชายไร้ยางอาย

วันนี้คอกกระต่ายคึกคักมาก ช่วงก่อนฝนตก ไม่ได้รับซื้อหญ้ากระต่ายและกระต่าย วันนี้อากาศแจ่มใส คนมาขายหญ้ากระต่ายและกระต่ายเข้าแถวยาวขึ้นมาก

"กระต่ายของเจ้าดูป่วยๆ ทั้งหมด พวกเรารับไม่ได้" สือหยวนกำลังพูดกับชายหนุ่มจากหมู่บ้านอื่น

ชายหนุ่มยกกระต่ายขึ้นเขย่า: "ป่วยตรงไหน ดูสิ

บทที่ 392 เบื่อที่จะมีชีวิตอยู่

ซูโหย่วจิ่นดวงตาเย็นชาลง ไอ้โง่ที่ไหนมาก่อกวน พูดพลางลุกขึ้นเช็ดน้ำที่มือแล้วเดินออกจากลาน

เขาเดินเข้าไปแยกทั้งสองคนออกจากกันด้วยมือเดียว โยนคนหนึ่งให้เสวี่ยนจู้ประคองไว้ แล้วหันไปมองชายที่พยายามเรียกค่าเสียหาย: "เธอเบื่อที่จะมีชีวิตอยู่หรือไง?"

"พวกแกต้องชดใช้ให้