บทที่ 387 ยาหม่อง

ซูโหย่วจิ่นและฮวาเฉี่ยนเหมียนเดินกลับบ้านใต้แสงจันทร์: "เฉี่ยนเฉี่ยน ตอนบ่ายเธอบอกจะทำเหล้ายาไล่งูหรือ"

"อืม ไม่งั้นการเข้าป่าไผ่ก็อันตรายเกินไป"

"ต้องทำยังไง"

"ส่วนผสมข้ามีหมดแล้ว เดี๋ยวกลับไปจัดการสักหน่อยก็เสร็จ"

กลับถึงบ้าน ซูโหย่วจิ่นไปต้มน้ำในครัว ฮวาเฉี่ยนเหมียนไปจุดตะเกีย

บทที่ 388 เอ้อร์เป่าและซานเป่าเป็นอีสุกอีใส

ป้าซุนพาทั้งสองไปนั่งที่ห้องโถง: "นั่งก่อนนะ ข้าจะไปเรียกคนมา" พูดจบก็ยิ้มหน้าระรื่นเดินออกไป

ไม่นานป้าซุนก็พาลุงซุนมาที่ห้องโถง: "โหย่วจิ่น พวกเจ้าอยากได้แบบไหน"

ซูโหย่วจิ่นยิ้มมองลุงซุน: "ลุงซุน เพราะเป็นเรือนบรรพบุรุษ พวกเราอยากเลือกไม้คุณภาพดี แบบเรี

บทที่ 389 เรื่องของไซอิ๋ว

โชคดีที่หย่าหลานกลับมาแล้ว หลังจากตรวจดูเอ้อร์เป่าและซานเป่าก็เขียนใบสั่งยา ให้เสวียนจู้ไปจ่ายยา

"พ่อ ไม่สบาย" เอ้อร์เป่ารู้สึกไม่สบายมาก

ซูโหย่วจิ่นมองใบหน้าเล็กๆ ที่แดงเพราะไข้: "รอให้ตุ่มอีสุกอีใสขึ้นแล้ว จะไม่รู้สึกแย่ขนาดนี้"

ฮวาเฉี่ยนเหมียนถือยาสองถ้วยเข้ามา ได้ยินบ