บทที่ 385 กินน้อยลงสามคำ

ฮวาเฉี่ยนเหมียนเทน้ำมันลงในกระทะอีกใบ ใส่กระเทียม ใส่เห็ดไก่ผัด ปรุงรสด้วยเกลือพอประมาณ เห็ดตับแกะก็ทำวิธีเดียวกัน แค่ใส่พริกนิดหน่อย

คนที่ออกไปทำธุระทยอยกลับมา อาหารก็ทำเสร็จพอดี

"โหย่วจิ่น ให้พวกเขาล้างมือกินข้าวเถอะ"

"ได้ ข้าไปเรียกพวกเขา"

เสวียนจู้ยกเนื้อหมูป่าที่ห

บทที่ 386 รอไม่ไหว

ฮวาเฉี่ยนเหมียนชี้ริมฝีปากให้เขาดูคุณย่าซู

ซูโหย่วจิ่นเห็นคุณย่าซูกำลังเช็ดน้ำตา ก็ตกใจ: "แม่ เป็นอะไรไปครับ"

คุณย่าซูเห็นซูโหย่วจิ่นเดินมา ก็ตบเขาสองที: "ยังมีแกอีกไอ้ตัวแสบ"

ซูโหย่วจิ่นงงงวย: "แม่ครับ ทำไมอยู่ดีๆ ก็โทษข้าอีกแล้ว"

"ก็โทษแก โทษแกนั่นแหละ"

ซูโหย่วจิ่นได้แต่ยอม: "

บทที่ 387 ยาหม่อง

ซูโหย่วจิ่นและฮวาเฉี่ยนเหมียนเดินกลับบ้านใต้แสงจันทร์: "เฉี่ยนเฉี่ยน ตอนบ่ายเธอบอกจะทำเหล้ายาไล่งูหรือ"

"อืม ไม่งั้นการเข้าป่าไผ่ก็อันตรายเกินไป"

"ต้องทำยังไง"

"ส่วนผสมข้ามีหมดแล้ว เดี๋ยวกลับไปจัดการสักหน่อยก็เสร็จ"

กลับถึงบ้าน ซูโหย่วจิ่นไปต้มน้ำในครัว ฮวาเฉี่ยนเหมียนไปจุดตะเกีย