บทที่ 378 พี่ชายจิ่น

ต้าเป่าเห็นเธอ: "แม่"

ฮวาเฉี่ยนเหมียนเดินไปใช้แขนเสื้อเช็ดเหงื่อบนหน้าเด็กทั้งสาม เห็นใบหน้าเล็กๆ แดงจากแดด: "ไม่รู้จักใส่หมวก พรุ่งนี้หน้าต้องเจ็บแน่ๆ"

"ใส่หมวกรำคาญ" ต้าเป่าไม่ค่อยชอบหมวก

"แบบนี้สบายกว่า" ซานเป่าก็ไม่อยากใส่หมวก

เอ้อร์เป่าเห็นสองคนไม่ใส่หมวก เขาก็เลยไม่ใ

บทที่ 379 ของป่า

ซูโหย่วจิ่นเห็นฮวาเฉี่ยนเหมียนเดินไปข้างหน้า รีบวิ่งตาม: "เฉี่ยนเฉี่ยน รอข้าด้วย"

ฮวาเฉี่ยนเหมียนไม่สนใจเขา เปิดประตูรั้วเดินเข้าไป ไปที่ครัวเพื่อต้มน้ำร้อนก่อน

ซูโหย่วจิ่นตามเข้ามานั่งที่เตาก่อไฟเอง ฮวาเฉี่ยนเหมียนล้างหม้อให้สะอาด เทน้ำสะอาดลงไป

ฮวาเฉี่ยนเหมียนหาเก้าอี้มานั่งข

บทที่ 380 คมดั่งเหล็กกล้า

ฮวาเฉี่ยนเหมียนและซูโหย่วจิ่นระวังตัวมองไปที่พุ่มหญ้า เธอไม่กล้าพูดว่าจะเป็นเสือขาวสองตัว

"ฮึ่มๆ" หมูป่าตัวใหญ่มหึมาโผล่ออกมาจากพุ่มไม้

หมูป่าเห็นทั้งสองคนก็ตกใจเล็กน้อย จากนั้นก็ก้มหัววิ่งพุ่งเข้าใส่ทั้งสองคนโดยไม่มีจังหวะชะงัก

ซูโหย่วจิ่นดึงฮวาเฉี่ยนเหมียนหลบไปด้านข้