บทที่ 376 กินน้อยๆ เดี๋ยวร้อนใน

ฮวาเฉี่ยนเหมียนเลิกแกล้งเขา เธอคีบชิ้นหนึ่งเป่าให้เย็นแล้วจิ้มน้ำจิ้มนิดหน่อย ป้อนให้ถึงปาก: "นี่"

ซูโหย่วจิ่นอ้าปากกินเข้าไป รสชาติหอมมาก ไม่มีกลิ่นเหม็นเลย

ฮวาเฉี่ยนเหมียนมองเขากินจนหมด: "อร่อยไหม?"

"อร่อย หอมมาก"

ฮวาเฉี่ยนเหมียนคีบอีกชิ้นที่ไม่ได้จิ้มน้ำจิ้มใ

บทที่ 377 การปลูกผัก

ป้าซุนเห็นฮวาเฉี่ยนเหมียนอยู่ข้างหน้าจึงร้องเรียก: "เฉี่ยนเหมียน"

ฮวาเฉี่ยนเหมียนได้ยินเสียงเรียกจึงหยุดเดิน หันไปเห็นป้าซุนและคนอื่นๆ แต่ละคนอุ้มกะละมังใบใหญ่เดินมาทางเธอ: "ป้าซุน พวกป้าจะไปซักผ้าที่ริมแม่น้ำเหรอ?"

"ใช่จ้ะ ฝนตกติดต่อกันเจ็ดวัน ที่บ้านมีผ้ากองเยอะเลย ไม่รีบซ

บทที่ 378 พี่ชายจิ่น

ต้าเป่าเห็นเธอ: "แม่"

ฮวาเฉี่ยนเหมียนเดินไปใช้แขนเสื้อเช็ดเหงื่อบนหน้าเด็กทั้งสาม เห็นใบหน้าเล็กๆ แดงจากแดด: "ไม่รู้จักใส่หมวก พรุ่งนี้หน้าต้องเจ็บแน่ๆ"

"ใส่หมวกรำคาญ" ต้าเป่าไม่ค่อยชอบหมวก

"แบบนี้สบายกว่า" ซานเป่าก็ไม่อยากใส่หมวก

เอ้อร์เป่าเห็นสองคนไม่ใส่หมวก เขาก็เลยไม่ใ