บทที่ 363 เกินไป

ฮวาเฉี่ยนเหมียนมองซูโหย่วจิ่น เขาทายถูกจริงๆ ครอบครัวนี้ต้องมาขอร้องถึงที่แน่

ซูโหย่วจิ่นรู้อยู่แล้ว "เฉี่ยนเฉี่ยน ให้ข้าจัดการเถอะ"

เมื่อเขาพูดแบบนี้ ฮวาเฉี่ยนเหมียนจึงตัดสินใจปล่อยให้เขาจัดการ ตามดูอยู่ข้างหลังก็พอ

ซูโหย่วจิ่นเดินเข้าไป "แม่ของเจ้าทำผิด ไม่สมควรถูกลงโทษหรือ?"

บทที่ 364 วุ้นหนังหมู

ซูโหย่วจิ่นคิดว่าก็จริง ถ้าแม่ของเขารู้ว่าลูกสะใภ้เลี้ยงเสือบนภูเขา คงกังวลตาย "ตอนนั้นข้าจะไปด้วย"

"ไปสิ ข้าก็อยากให้พวกมันช่วยไล่สัตว์ป่าในป่าแถวนี้"

คุณย่าซูยืนที่ประตูครัวเรียก "เฉี่ยนเหมียน วุ้นหนังหมูนี่ทำยังไง?"

"แม่ ปล่อยให้ลูกทำเองเถอะ" ฮวาเฉี่ยนเหมียนพูดจบก็มองเ

บทที่ 365 นิ้วมือประสานกัน

ฮวาเฉี่ยนเหมียนกินข้าวเสร็จก็ทดสอบคณิตศาสตร์เด็กๆ เจียงป๋ออี้ก็นั่งฟังอยู่ข้างๆ ช่วงนี้เอ้อร์เป่าก็สอนเขาวิธีคิดเลข ตอนนี้ฮวาเฉี่ยนเหมียนบอกโจทย์ เขาก็คิดตามไปด้วย

เอ้อร์เป่ายังคงคิดได้เร็วที่สุด คนอื่นๆ ช้ากว่าเล็กน้อย คิดไปหลายข้อเจียงป๋ออี้ก็ยังคิดผิด ดึงเคราแพะตัวเอ