บทที่ 358 กลางวันเรากินเกี๊ยวกันเถอะ

ฮวาเฉี่ยนเหมียนเห็นว่าตอนนี้พวกนางทำเสื้อผ้าจากผ้าฝ้ายละเอียด ส่วนผ้าเนื้อดียังไม่ได้ทำ

ผ้าเนื้อดีพวกนี้นางแยกไว้ต่างหาก ตั้งใจจะทำเสื้อผ้าให้คุณย่าซูและเด็กทั้งสามคน ส่วนตัวนางชอบเสื้อผ้าผ้าฝ้ายละเอียดมากกว่า

"พวกเจ้าทำเสื้อผ้าให้เร่งทำของเด็กๆ ก่อน เด็กโตเ

บทที่ 359 ใส่ร้ายข้าแก่

ตอนนี้ฮวาเฉี่ยนเหมียนยุ่งแล้วมักลืมเรื่องต่างๆ กำลังคิดในใจว่าจะให้อวี้จู้มาเป็นผู้จัดการใหญ่ดีไหม จะได้ไม่ลืมเรื่องง่าย คิดแล้วก็เตรียมจะไปหาคน

"แม่ ข้าผสมไส้เสร็จแล้ว ข้าจะไปหาอวี้จู้สักหน่อย"

"ไปเถอะ เขาน่าจะยังอยู่ที่หน้าประตูรับหญากระต่าย"

ฮวาเฉี่ยนเหมียนมาที่หน้าปร

บทที่ 360 หมากัดหมาติดขนหนึ่งปาก

ฮวาเฉี่ยนเหมียนหยิบผ้าเช็ดหน้ามาเช็ดคราบน้ำมันที่มุมปากพวกเขา: "อ้วนหน่อยก็ดี พวกเจ้าตอนนี้กำลังเติบโต ต้องได้รับสารอาหารเพียงพอ"

เอ้อร์เป่ามองมือป้อมๆ ของตัวเอง: "แต่ไม่ควรอ้วนเกินไป จะน่าเกลียด"

ทุกคนที่โต๊ะมองเขา เด็กคนนี้รักสวยรักงามขนาดนี้ ต่อไปคงปวดหัวแน่