บทที่ 324 ถือโอกาส

ซูโหย่วจิ่นเห็นนางมองสำรวจตัวเขา สีหน้าเขาดำทะมึน นางคงไม่ได้กำลังจินตนาการอะไรในหัวหรอกนะ

ซูโหย่วจิ่นกระโดดขึ้นไปนั่งด้านหลังฮวาเฉี่ยนเหมียน โอบเอวบางของนางจากด้านหลัง เสียงทุ้มเย้ายวนดังขึ้นข้างหู: "เฉี่ยนเฉี่ยน เจ้ากำลังคิดอะไรอยู่?"

ฮวาเฉี่ยนเหมียนยังไม่ทันตั้งตัวที่เขากระ

บทที่ 325 รอดูสถานการณ์

ซูโหย่วจิ่นออกจากกระโจม ทหารก็รายงาน: "แม่ทัพ รองแม่ทัพเฉาและคนอื่นๆ เชิญท่านไปประชุมที่กระโจม"

"รู้แล้ว"

ซูโหย่วจิ่นมองกระโจมด้านหลังแวบหนึ่งแล้วเดินไปยังกระโจมของรองแม่ทัพเฉา

รองแม่ทัพเฉาและรองแม่ทัพหลินเห็นซูโหย่วจิ่นเข้ามา แต่มุมปากของเขาเป็นอะไรไป?

"แม่ทัพ ท่านนี่.

บทที่ 326 อาการเป็นพิษ

ฮวาเฉี่ยนเหมียนกลับมาที่นอกค่ายทหารในวันที่สาม เธอมาวันนี้เพื่อมาลา เพราะถึงเวลาที่ต้องกลับแล้ว

"ซูโหย่วจิ่น ข้าไปก่อนนะ เรื่องที่เหลือจัดการเองแล้วกัน"

"เธอไม่คิดจะรอข้าหรือ?"

"ไม่คิดหรอก ข้าคิดถึงแม่กับลูกชายมากกว่า" พูดจบก็ขึ้นม้าแล้วควบม้าพันลี้ทั้งยี่สิบตัวจากไปโดยไม