บทที่ 320 โม่เล่ย รัชทายาทแห่งชิงอัน

ซูโหย่วจิ่นออกจากกระโจมเห็นหลายคนยืนอยู่หน้าประตู: "ว่างมากหรือ"

"ไม่ใช่ ท่านแม่ทัพ คนในนั้นเป็นภรรยาท่านจริงหรือ"

"ไม่ใช่ภรรยาข้าแล้วจะเป็นภรรยาเจ้าหรือ"

รองแม่ทัพเฉาพึมพำ: "ภรรยาดุดันขนาดนี้ ข้าไม่กล้ารับมาเป็นภรรยาหรอก"

รองแม่ทัพหลินนึกอะไรขึ้นได้ มองเขา

บทที่ 321 ต่างฝ่ายต่างได้สิ่งที่ต้องการ

โม่เล่ยอ่านเนื้อความในจดหมาย ขมวดคิ้ว ซูโหย่วจิ่นจะมาไม้ไหนอีก โม่เล่ยเดินไปมาในกระโจมพลางคล้องมือไพล่หลัง ตอนนี้เขาก็ไม่มีวิธีแก้ปัญหาที่ดีกว่านี้

ซูโหย่วจิ่นอาจรอได้ แต่ราษฎรชิงอันกั๋วของเขารอไม่ได้ ไม่ใช่ว่าเขาไม่เคยคิดจะซื้อธัญพืชจากประเทศเพื่อนบ้าน แต่

บทที่ 322 ปลาสเตอร์หมา

โม่เล่ยลุกขึ้นยืนอย่างตื่นเต้น ม้ายี่สิบตัวนี้เขาไม่จำเป็นต้องรายงานให้ฮ่องเต้พระบิดาทราบ เขาสามารถตัดสินใจได้ด้วยตัวเอง

"ฮูหยิน ข้ายังไม่ค่อยเข้าใจนัก"

"ข้าจะไม่ทำการค้ากับท่านอย่างเปิดเผย ท่านให้ที่อยู่ข้า ถอนคนออกไปให้หมด ข้าจะลับๆ ส่งธัญพืชไปที่โกดังของท่าน ข้าไม่อยากใ