บทที่ 317 นางฮวาแห่งตระกูลซู

ฮวาเฉี่ยนเหมียนออกจากประตูเมืองแล้วขึ้นขี่ม้า ม้าที่เธอขี่ดูตื่นเต้นเมื่อมาถึงที่นี่ เธอตบคอมันเบาๆ "ที่นี่เป็นที่ที่เจ้าคุ้นเคยหรือ"

"พาข้าไปป่าแถวนี้ก่อน ข้ามีธุระต้องทำ เดี๋ยวจะให้ของอร่อย"

ม้าเชิดขาหน้าแล้ววิ่งไปทางหนึ่ง วิ่งไปเกือบหนึ่งชั่วยาม ฮวาเฉี่ยนเหมียนจึง

บทที่ 318 เพราะเจ้าเป็นภรรยาข้า

หัวหน้าหน่วย: "นางบอกว่าเป็นนางฮวาแห่งตระกูลซู"

"อะไรนะ พูดอีกครั้ง?" ซูโหย่วจิ่นทั้งตัวชาไปหมด

"นางฮวาแห่งตระกูลซู"

"บ้าเอ๊ย นางมาที่นี่ได้อย่างไร" ซูโหย่วจิ่นพุ่งออกจากกระโจมวิ่งไปที่ประตูค่าย

หัวหน้าหน่วยและรองแม่ทัพเฉาพร้อมเหล่าแม่ทัพมองแผ่นหลังเขา คางแทบหล่

บทที่ 319 ความรักของซูโหย่วจิ่น

หลายคนกำลังจะพับแขนเสื้อเข้าช่วย ทหารที่เห็นเหตุการณ์ทั้งหมดรีบห้ามไว้: "ท่านแม่ทัพ อย่าไปยุ่งเลย นั่นคือภรรยาของท่านแม่ทัพซู"

คนที่กำลังพับแขนเสื้อชะงักค้าง: "เจ้าว่าอะไรนะ"

"นั่นคือภรรยาของท่านแม่ทัพซู"

หลายคนอ้าปากมองคู่ต่อสู้ทั้งสอง ปากอ้ากว้างจนใส่ไข่ได้ ช่า