บทที่ 297 ความทรงจำกลับคืนมา

ทหารที่ขับรถม้าไม่กล้าหัวเราะอีก หยิกขาตัวเองทีหนึ่ง กลั้นเสียงหัวเราะไว้สุดความสามารถ

ซูโหย่วจิ่นรู้สึกว่ามุมปากตัวเองกระตุก เขาควรจะดีใจหรือเสียใจดี?

"ข้ากลัวว่าแม่เจ้าจะไม่ชอบข้า?"

"อืม...พวกเราช่วยท่านเอง" เอ้อร์เป่าพูดด้วยสีหน้าจริงจัง

ต้าเป่าเห็นน้องชายทั้งสองพยา

บทที่ 298 ข้อตกลงตามจีบภรรยา

ซูโหย่วจิ่นรู้สึกมีน้ำหยดลงบนตัว หนึ่งหยด สองหยด แล้วก็มากขึ้นเรื่อยๆ เขาพยายามลืมตาขึ้น มองหญิงที่ร้องไห้น้ำตานองหน้าตรงหน้า

"แม่"

คุณย่าซูเห็นเขาตื่น รีบกอดเขาไว้: "ในที่สุดเจ้าก็กลับมา"

ต้าเป่ามองคุณย่าซูและซูโหย่วจิ่นด้วยความประหลาดใจ นี่คือพ่อของเขาหรือ?

เอ้อร์เป่

บทที่ 299 ผลลัพธ์ตรงกันข้าม

ซูโหย่วจิ่นเห็นว่าโน้มน้าวเด็กทั้งสามได้แล้ว จึงหันไปมองคุณย่าซู: "แม่ ยังต้องรบกวนท่านช่วยปิดบังเรื่องนี้ด้วย"

"ข้าแค่กลัวว่าจะได้ผลตรงกันข้าม"

"ไม่หรอก ข้าจะรีบกลับมาให้เร็วที่สุด แก้ไขเรื่องชายแดนเสร็จ ข้าก็จะกลับเมืองหลวงลาออกจากราชการ"

"เจ้าทำใจได้หรือ?"

"มีอะไรต้อ