บทที่ 274 โจร

ฮวาเฉี่ยนเหมียนมองเถี่ยหนิวที่คุกเข่าอยู่บนพื้น: "ลุกขึ้นเถอะ"

ตอนนั้นคุณย่าซูเดินออกมาจากห้อง: "เฉี่ยนเหมียน ป่านนี้แล้ว ทำไมอาจารย์เจียงกับเด็กๆ ยังไม่กลับมา?"

ฮวาเฉี่ยนเหมียนเงยหน้ามองท้องฟ้า มันดึกมากแล้ว เช้านี้บอกพวกเขาว่าบ่ายจะกลับมากินข้าว คงไม่มีทางลืม

"แม่ อย่าเพิ่งกังวล

บทที่ 275 ภาระ

เถี่ยหนิวรับธนบัตร: "เจ้านาย มีเรื่องอะไรหรือเปล่าครับ?"

"ไม่มีอะไร สองสามวันนี้คุณจดบัญชีเองให้ดี พอฉันกลับมาจะไปซื้อคนงานและพนักงานบัญชี ตอนนั้นค่อยส่งมอบงานให้พวกเขา"

"ได้ครับ เจ้านาย"

"คุณกลับไปก่อนเถอะ วันนี้ฉันอาจจะไม่กลับ ไม่ต้องห่วงฉัน" พูดจบก็หันหลังเดินไปทางที่ว่าการ

เ

บทที่ 276 การปิดบังความสามารถ

ฉินซวงซวงโกรธจนขบฟันกรอด รีบวิ่งตามฮวาเฉี่ยนเหมียนออกจากห้องไป เสี่ยวเผิงเผิงมุมปากกระตุก คิดว่าถ้าจะช่วยเด็กสาวบ้านตัวเองคงไม่สามารถปิดบังความสามารถได้อีกต่อไป ช่างเถอะ แสร้งทำมาหลายปีก็ถึงเวลาต้องขยับตัวบ้างแล้ว

พูดแล้วก็วิ่งตามสองคนนั้นออกจากห้องไป อู๋ป๋อฮั่นตอนนี