บทที่ 263 ถอยร่นสู่ป่าเขา

เมื่อคืนมีฝนตกหนักอีกครั้งตอนดึก คิดว่าวันนี้คงฝนตกทั้งวัน แต่พอเปิดประตูออกมาดู กลับไม่มีฝน แค่ท้องฟ้ามืดครึ้ม คงจะตกอีกในช่วงหลัง

ดูเวลาใกล้ถึงเวลานัดแล้ว ตรวจดูบ้านอีกรอบ ล็อคประตูแล้วไปที่ปากหมู่บ้าน ไม่รู้ว่าวันนี้จะมีเกวียนวัวไหม

ฮวาเฉี่ยนเหมียนมาถึงปากหมู่บ้าน เห

บทที่ 264 เห็นอยู่ในใจ

ฮวาเฉี่ยนเหมียนพาลุงซุนกับลุงฉินมาที่ร้าน ตอนนี้ฝนตกหนักมาก ไปโกดังก็ไม่ได้ ต้องรอให้ฝนซาก่อน

สือเถี่ยหนิวเห็นฮวาเฉี่ยนเหมียนกับคนอื่นเข้ามา รีบออกมาทักทาย "ลุงฉิน ลุงซุน เถ้าแก้ ทำไมออกมาตอนฝนตกหนักแบบนี้?"

"พอดีมีธุระ เจอฝนตกซะก่อน"

"นั่งก่อน ให้จวนไปต้มน้ำขิงน้ำตาลแดงแ

บทที่ 265 จิตใจคนย่อมลำเอียงเป็นธรรมดา

ฮวาเฉี่ยนเหมียนใช้มือลูบใบหน้า ไม่รู้สึกว่าผอมนะ ผิวของร่างกายนี้ยังดีอยู่ สัมผัสแล้วนุ่มลื่น ประหยัดเวลาในการบำรุงผิวไปได้

คุณย่าซูหวีผมยาวให้เธอเรียบร้อย: "เธอยังไม่ได้กินข้าวใช่ไหม?"

"เหมือนจะยังไม่ได้กินค่ะ"

"แม่จะไปอุ่นอาหารให้"

"แม่ หนูไปเองค่ะ" พูด