บทที่ 249 ซื้อโกดัง

หวั่นซานเปิดประตูโกดังหลังหนึ่ง พอเปิดประตูฝุ่นก็ฟุ้งกระจาย ฮวาเฉี่ยนเหมียนใช้มือโบกไล่ให้ฝุ่นกระจายไป

"คุณหวั่น นี่ไม่มีคนใช้มานานเท่าไหร่แล้ว?"

หวั่นซานยิ้มอย่างจนใจ "แม้ทุกเมืองจะมีการสร้างโกดัง แต่ที่อำเภอไป๋เยามีร้านค้าที่เก็บสินค้าจำนวนมากน้อยคน ส่วนใหญ่เก็บในร้านก็พอ"

บทที่ 250 สั่งซื้อสมุนไพร

ฮวาเฉี่ยนเหมียนเดินเข้าร้านยาเหรินจี้ วันนี้ลูกจ้างและเด็กฝึกงานต่างยุ่ง ไม่มีใครมาต้อนรับเธอ

ฮวาเฉี่ยนเหมียนเห็นเถ้าแก่หยู่อยู่ที่ตู้ยา จึงเดินไปหา "เถ้าแก่หยู่ ว่างไหมคะ?"

เถ้าแก่หยู่ได้ยินเสียงเรียก วางปากกาในมือ เงยหน้าเห็นฮวาเฉี่ยนเหมียนยืนอยู่หน้าเคาน์เตอร์ "คุณนา

บทที่ 251 นี่คือสิ่งที่สวรรค์ชดเชยให้ฉัน

ทุกคนที่นั่งอยู่รู้สึกอบอุ่นใจหลังจากได้ฟังเธอพูดจบ พวกเขากังวลว่าเธออาจจะไม่พอใจกับอาหาร จึงรู้สึกอึดอัดเล็กน้อย

ฮวาเฉี่ยนเหมียนแบ่งอาหารให้เด็กๆ: "กินข้าวกันเถอะ"

ทุกคนกินข้าวกันอย่างเงียบๆ ไม่กล้าส่งเสียงดัง ฮวาเฉี่ยนเหมียนถอนหายใจอย่างจนปัญญา คิดว่าคร