บทที่ 247 ข้าไม่ได้ขาดวัวขาดม้า

ฮวาเฉี่ยนเหมียนส่งคุณย่าซูถึงประตูอำเภอ ให้นำผักกลับบ้านด้วย ไม่งั้นที่บ้านจะไม่มีอะไรเลย

คุณย่าซูขึ้นเกวียนที่มาจากหมู่บ้านข้างๆ "เฉี่ยนเหมียน เธอกลับไปเถอะ"

"หนูดูแม่ไปก่อนแล้วค่อยกลับ"

ฮวาเฉี่ยนเหมียนมองเกวียนที่คุณย่าซูนั่งจนลับตาไป จึงถือผักที่เหลือเดินกลับเ

บทที่ 248 โกดังเก่าทรุดโทรม

ฮวาเฉี่ยนเหมียนไปที่ห้องของลุงเทียน ข้างในฉือจู้กับเด็กๆ กำลังตั้งใจเรียนอ่านตัวอักษรกับเขา "ลุงเทียน"

"นายท่าน"

"ข้ามาคุยเรื่องกลับหมู่บ้าน ก่อนหน้านั้นต้องซื้อของอีกเยอะ"

"เถ้าแก่ ต้องซื้ออะไรบ้างครับ?"

"ของใช้ในชีวิตประจำวันกับอุปกรณ์ทำความสะอาดโรงเลี้ยงกระต่าย ช

บทที่ 249 ซื้อโกดัง

หวั่นซานเปิดประตูโกดังหลังหนึ่ง พอเปิดประตูฝุ่นก็ฟุ้งกระจาย ฮวาเฉี่ยนเหมียนใช้มือโบกไล่ให้ฝุ่นกระจายไป

"คุณหวั่น นี่ไม่มีคนใช้มานานเท่าไหร่แล้ว?"

หวั่นซานยิ้มอย่างจนใจ "แม้ทุกเมืองจะมีการสร้างโกดัง แต่ที่อำเภอไป๋เยามีร้านค้าที่เก็บสินค้าจำนวนมากน้อยคน ส่วนใหญ่เก็บในร้านก็พอ"