บทที่ 228 เป็นความผิดที่ข้าสอนไม่ดี

ป้าหลี่นั่งลงบนม้านั่งอย่างเก้อเขิน: "เฉี่ยนเหมียน พี่สะใภ้ซู ข้าแค่อยากถามว่าเมื่อวานเกิดอะไรขึ้น?"

คุณย่าซูขมวดคิ้ว: "ลูกสะใภ้เจ้าไม่ได้เล่าหรือ?"

"เล่าก็เล่า แต่ข้ารู้สึกว่าไม่ใช่อย่างที่เธอพูด ลูกชายข้าเลยให้ข้ามาถามด้วยตัวเอง"

คุณย่าซูไม่คิดจะปิดบัง ไม่ม

บทที่ 229 พี่น้องฝาแฝด

ฮวาเฉี่ยนเหมียนออกจากบ้านไปที่ร้านผ้าเฟิงไหล ลูกจ้างเห็นลูกค้าเข้ามาก็รีบเข้ามาต้อนรับ: "คุณนายครับ ต้องการซื้ออะไรครับ?"

"ข้าต้องการชุดเด็กหลายชุด"

"ไม่ทราบว่าคุณนายต้องการชุดสำหรับเด็กอายุเท่าไหร่ และต้องการผ้าชนิดไหนครับ"

"อายุตั้งแต่เจ็ดแปดขวบถึงสามขวบ ผ้าป่านและผ้าฝ้

บทที่ 230 ลักยิ้ม

ฮวาเฉี่ยนเหมียนเห็นว่าไม่มีธุระที่บ้านแล้ว ก็เตรียมออกไปที่ร้านเนื้อตุ๋น: "แม่ หนูจะไปเอาไข่ที่ร้าน อาจต้องซื้อผักด้วย"

"ไปเถอะ"

ฮวาเฉี่ยนเหมียนปล่อยให้เด็กๆ อยู่บ้าน แล้วไปที่ร้าน ที่ร้านรับไข่ไก่และไข่เป็ดมาเยอะ สือเถี่ยหนิวมองแล้วก็ปวดหัว

"พวกเจ้าว่าเถ้าแก่เก็บไข่ไก่ไข่เป็ด