บทที่ 215 จะให้ตายง่ายๆ แล้วความแค้นข้าจะระบายที่ไหน

ฮวาเฉี่ยนเหมียนเดินไปหาชายเคราครึ้มพร้อมรอยยิ้ม มือล้วงกระเป๋าหยิบมีดจากมิติ มีดเล่มนี้ทำพิเศษ ใบมีดมีเงี่ยงกลับ แทงเข้าง่าย ดึงออกก็...

ชายเคราครึ้มเห็นนางสั่งเสือขาวได้ ถึงกับลืมความเจ็บปวด หญิงคนนี้มีที่มาอย่างไรกันแน่ ตอนนี้เขาเสียใจจนลำไส้

บทที่ 216 หนานหนานและเป่ยเป่ย

ฮวาเฉี่ยนเหมียนก้มมองเด็กทั้งสาม "แม่ยังไม่ได้ตั้งชื่อให้พวกมัน เอาไหม ลูกช่วยตั้งชื่อให้พวกมันไหม?"

"ต้าไป๋ เสี่ยวไป๋"

ฮวาเฉี่ยนเหมียน: "......"

เสือขาวสองตัว: "......"

ฮวาเฉี่ยนเหมียนรู้สึกว่าชื่อต้าไป๋ เสี่ยวไป๋นี่ตรงเกินไป และก็มีคนใช้บ่อยเกินไปแล้ว "ลูก ดูเหม

บทที่ 217 ไล่ออกจากบ้าน

คุณย่าซูคิดว่าตัวเองเห็นภาพหลอน จนได้ยินเสียงหลานทั้งสามอีกครั้ง จึงรู้ว่าไม่ใช่ภาพหลอน รีบวิ่งไปที่ประตูเพื่อดูสภาพพวกเขา

เห็นรอยฟกช้ำมากมายบนใบหน้าเด็กทั้งสาม ก้มลงลูบแผลบนใบหน้าหลานๆ เบาๆ น้ำตาไหลด้วยความเจ็บปวดใจ "เป็นอะไรถึงเป็นแบบนี้ เจ็บไหม?"

ต้าเป่ายื่นมือไปเช็ดน้