บทที่ 213 ใครมาก็ไม่มีผล

ฮวาเฉี่ยนเหมียนสายตาเย็นชา: "พูดอีกทีซิ"

ผู้ใหญ่บ้านเห็นสีหน้าฮวาเฉี่ยนเหมียนเปลี่ยนไป ตกใจจนใจหายวาบ: "สะใภ้ตระกูลซู เห็นแก่หน้าข้า ยกโทษให้นางครั้งนี้เถอะ เดี๋ยวข้าจะสั่งสอนนางเอง"

ย่าสวีได้ยินสามีพูดอย่างนั้น ก็ตะโกนออกมาไม่ยั้ง: "นางเป็นนังจิ้งจอกยั่วยวน เจ้าตาบอดหรื

บทที่ 214 กล้าทำร้ายลูกนาง

ฮวาเฉี่ยนเหมียนพยักหน้า: "อืม วันละยี่สิบเหรียญ ไม่จำกัดจำนวนคน ข้าหวังว่าจะถางพื้นที่ให้เสร็จเร็วๆ" พูดจบก็หยิบเงินสามตำลึงให้เขา

"หนึ่งตำลึงเป็นค่าเอกสารที่ดิน ที่เหลือเป็นค่าแรง ถ้าไม่พอ คราวหน้าข้ากลับมาจะจ่ายเพิ่ม"

ผู้ใหญ่บ้านรับเงินแล้วให้เอกสารที่ดินฉบับก่อน: "น

บทที่ 215 จะให้ตายง่ายๆ แล้วความแค้นข้าจะระบายที่ไหน

ฮวาเฉี่ยนเหมียนเดินไปหาชายเคราครึ้มพร้อมรอยยิ้ม มือล้วงกระเป๋าหยิบมีดจากมิติ มีดเล่มนี้ทำพิเศษ ใบมีดมีเงี่ยงกลับ แทงเข้าง่าย ดึงออกก็...

ชายเคราครึ้มเห็นนางสั่งเสือขาวได้ ถึงกับลืมความเจ็บปวด หญิงคนนี้มีที่มาอย่างไรกันแน่ ตอนนี้เขาเสียใจจนลำไส้