บทที่ 209 จิตใจคนยากหยั่งถึง

เถ้าแก่หยู่ออกมาจากลานหลัง รีบเดินมาหาฮวาเฉี่ยนเหมียนแล้วคำนับ: "คุณนายซู ขอโทษที่ให้รอนาน"

"ไม่ทราบว่าเถ้าแก่หยู่มีธุระอะไรกับข้าหรือ?"

"อยากถามเรื่องเหล้ายาต่อกระดูกครับ"

"หืม?"

"คุณนายซู ที่จริงเหล้ายาที่ท่านทำ หลังใช้แล้วช่วยลดบวมและระงับปวด เมื่อวานคนไข้ดีขึ้น

บทที่ 210 ปล่อยสัตว์

ตอนบ่ายคุณย่าซูให้กุญแจบ้านกับป้าหลี่: "น้องหลี่ ในบ้านมีอะไรก็ใช้ได้เลย ไม่ต้องเกรงใจ"

"พี่สะใภ้ซู ขอบคุณค่ะ"

"ได้แล้ว ข้ากับเฉี่ยนเหมียนจะไปรับต้าเป่าพวกเขาแล้วกลับ"

ฮวาเฉี่ยนเหมียนไปรับต้าเป่าพี่น้องสามคนที่หน้าโรงเรียน บอกเจียงป๋ออี้แล้วก็พาเด็กทั้งสามไปนั่งรถวัว

วันนี

บทที่ 211 จดหมายจากจื่อเยว่

ต้าเป่าทั้งสามเดินไปยืนเรียบร้อยข้างๆ ชายชราฉิน: "สวัสดีคุณปู่ฉิน"

"ดีๆๆ น้องสาวตระกูลซู เด็กๆ ทั้งสามคนนี่ดูดีขึ้นทุกวันเลยนะ"

คุณย่าซูพยักหน้าพลางยิ้ม: "ค่ะ พวกเขาว่านอนสอนง่ายทุกคน"

"ไปกันเถอะ ขึ้นรถกันแล้วกลับบ้าน"

ฮวาเฉี่ยนเหมียนอุ้มเด็กทั้งสามขึ้นรถเทียมวัว แล