บทที่ 20 ตำรับอาหารเป็นยา

มาถึงหน้าร้านยาเหรินจี้ ซานเป่าจูงมือเธอ "แม่ ข้างบนเขียนว่าอะไรครับ?"

ฮวาเฉี่ยนเหมียนก้มลงมองเขา เห็นเขาชี้ไปที่ป้าย "ร้านยาเหรินจี้ ซานเป่าชอบเรียนตัวหนังสือหรือ?"

"ครับ ชอบ"

"ต่อไปแม่จะส่งเจ้าไปเรียนที่โรงเรียนนะ ดีไหม?"

ซานเป่าเงยหน้ามองเธอ "ได้หรือครับ?"

"ได้จ้ะ

บทที่ 21 ซื้อเนื้อ

ฮวาเฉี่ยนเหมียนนึกทบทวนสูตรอาหารเพื่อสุขภาพในหัว: "ขิงแก่ 3 กรัม ใบซูเย่ 3 กรัม น้ำตาลแดง 15 กรัม ล้างขิงกับใบซูเย่ให้สะอาดแล้วหั่นเป็นเส้น ใส่ลงในถ้วยชา เทน้ำเดือดลงไป ปิดฝาทิ้งไว้ประมาณ 15 นาที"

"จากนั้นใส่น้ำตาลแดง ดื่มตอนร้อนๆ"

ลู่เฟยอวี่มองฮวาเฉี่ยนเหมียนด้วยความงุนงง: "ง

บทที่ 22 ซาลาเปา

ฮวาเฉี่ยนเหมียนรับซาลาเปามา พาเด็กทั้งสามเดินไปทางประตูเมือง เห็นชายชราฉินยังคงยืนรออยู่ที่นั่น คอยมองไปทางอำเภอไป๋เยาเป็นระยะ

เมื่อเห็นฮวาเฉี่ยนเหมียนและเด็กทั้งสามออกมา เขาจึงโล่งใจ ในใจก็สงสัยว่า ฮวาเฉี่ยนเหมียนคนนี้ป่วยครั้งเดียวแล้วเปลี่ยนไปจริงๆ หรือ?

ฮวาเฉี่ยนเหมียนวางเงิ