บทที่ 198 ปลาห่อย่าง

ฮวาเฉี่ยนเหมียนเห็นทุกคนมาครบแล้ว: "ล้างมือพักก่อน เดี๋ยวก็กินได้แล้ว"

ต้าเป่าเดินมาข้างๆ เธอแล้วมองอย่างละเอียด เห็นพู่กันที่เธอใช้ทาน้ำผึ้ง: "แม่ นั่นพู่กันของข้าใช่ไหม?"

"เอ่อ..." ฮวาเฉี่ยนเหมียนยิ้มอย่างเก้อเขิน: "ลูก แม่หาเครื่องมือที่เหมาะสมไม่ได้จริงๆ เดี๋ยวแม่จะไปซื้

บทที่ 199 วิธีการ

ฮวาเฉี่ยนเหมียนยิ้มมองคุณย่า: "ต่อไปหนูจะทำน้อยลง เก็บไว้ให้แม่ทำบ้าง"

"อืม อืม ดีเลย"

ทั้งสองคนพูดคุยหัวเราะกันพลางส่งเด็กๆ ถึงโรงเรียน รอจนพวกเขาเข้าไปแล้วถึงจูงมือคุณย่าซูเดินไปที่ร้าน

หลังเที่ยงคนในตลาดนัดก็เริ่มบางตา ยังมีลูกค้าประปรายนั่งดื่มเหล้าและกินเนื้อตุ๋นในร้าน

ส

บทที่ 200 หลี่เหลียงลูกชายคนโตของตระกูลหลี่

ฮวาเฉี่ยนเหมียนหันมาคิดเรื่องร้านย่างอีกครั้ง ปัญหาคือมีแต่เนื้อย่างไม่มีเครื่องปรุงก็เป็นเรื่องที่ปวดหัว คิดจะกลับไปหมู่บ้านหาคนเปิดที่รกร้างสักสี่ห้าไร่ปลูกพริก

ฮวาเฉี่ยนเหมียนตัดสินใจแล้วจะกลับไปหมู่บ้านพรุ่งนี้ เปิดที่รกร้างสักสี่ห้าไร่ จ้างคนปลูกพร