บทที่ 185 ต่างคนต่างถนัด

ฮวาเฉี่ยนเหมียนมองดูต้าเป่าและซานเป่า: "ลูกทั้งสามคนของแม่เก่งมาก แต่ละคนมีความถนัดต่างกัน"

ต้าเป่าและซานเป่าที่เมื่อกี้รู้สึกหดหู่ ความรู้สึกนั้นถูกคำพูดของเธอกวาดล้างไปจนหมด

ฮวาเฉี่ยนเหมียนเห็นพวกเขาทำการบ้านเสร็จแล้ว จึงชวนคุณย่าซูกลับบ้านด้วยกัน วันนี้คุณย่าซูบอกว่าจ

บทที่ 186 เข้าใจทะลุปรุโปร่ง

ฮวาเฉี่ยนเหมียนมองคุณย่าซูพลางยิ้ม "แม่ เข้าใจทะลุปรุโปร่งแบบนี้ไม่ดีนะ"

"มีอะไรไม่ดีล่ะ"

"ทำให้หนูรู้สึกว่า แม่จะมองทะลุหนูไปหมด"

คุณย่าซูเข้าไปกระซิบข้างๆ "แม่จะแกล้งทำเป็นไม่รู้เอง"

ฮวาเฉี่ยนเหมียนชะงักแล้วหัวเราะ "แม่ ตอนบ่ายจะเลี้ยงพวกเราอะไรคะ"

"เธออยากกินอะ

บทที่ 187 อดีตของคุณย่าซู

แม้ว่าอาหารที่เยว่ไหลจวี่จะไม่ถูกปากทุกคน แต่ด้วยหลักการไม่ทิ้งขว้าง พวกเขาก็กินจนหมด

คุณย่าซูเรียกเด็กเสิร์ฟ "ขอคิดเงินด้วย"

"ได้ครับ รอสักครู่นะครับคุณย่า"

ไม่นานเด็กเสิร์ฟก็วิ่งมา "คุณย่า รวมทั้งหมด 320 เหรียญครับ"

คุณย่าซูหยิบเงิน 3 ร้อยเหรียญกับอีก 20 เหรียญจากกร