บทที่ 178 หัวไชเท้าดอง

ฮวาเฉี่ยนเหมียนนั่งข้างคุณย่า "แม่ เย็บเสื้อให้ลูกหรือคะ?"

"อืม ต้าเป่าและน้องๆ มีพอใส่แล้ว เห็นลูกมีแค่ไม่กี่ตัวสลับกันใส่ แม่ก็เลยจะทำเพิ่มให้อีกสองตัว"

"แม่ บอกแล้วไงคะว่ามันจะทำร้ายสายตา"

"ไม่เป็นไร ถ้าให้แม่อยู่เฉยๆ แม่ก็อยู่ไม่ได้"

ฮวาเฉี่ยนเหมียนรับเข็มและด้ายจากม

บทที่ 179 หมูนึ่งแป้ง

ฮวาเฉี่ยนเหมียนใช้ตะเกียบสะอาดคีบหมูนึ่งแป้งให้ทุกคน ใส่ลงในชามของแต่ละคน

เอ้อร์เป่ามองชิ้นเนื้อที่มีแป้งเคลือบอยู่ "แม่ นี่คืออะไรหรือ?"

"นี่คือหมูนึ่งแป้ง ที่เคลือบอยู่ข้างนอกคือแป้งข้าว"

ต้าเป่ากัดคำหนึ่ง "อร่อยมากครับ"

"แม่ ผักนี้อร่อย" ซานเป่ากินเต้าหู้ไปหนึ่งชิ้น

"

บทที่ 180 การทำบัญชี

ฮวาเฉี่ยนเหมียนมองเขาและคำนับตอบ "นายตำรวจซ่งมีธุระอะไรหรือ?"

"เหล้าที่ท่านฝากให้ผมนำไปส่งถึงแล้ว นี่คือค่าเหล้า" พูดพลางล้วงเงินสองตำลึงจากอกเสื้อยื่นให้เธอ

ฮวาเฉี่ยนเหมียนไม่รู้สึกว่าน้อย จึงรับไว้ "ขอบคุณ" เห็นเขาไม่มีท่าทีจะจากไปจึงถาม "มีอะไรอีกไหม?"

ซ่งเปี้ยวเกาศีรษะอ