บทที่ 151 สำนักงานนายหน้า "ฉีมู่"

ฮวาเฉี่ยนเหมียนออกจากที่ว่าการอำเภอแล้วมุ่งหน้าไปยังสำนักงานนายหน้า เธอต้องการสอบถามเรื่องที่นาดี ที่ดินบนภูเขา และคนที่มีความสามารถ เพราะตอนนี้พบว่าไม่ว่าจะไปที่ไหน คนที่มีความสามารถทางเทคนิคล้วนสำคัญทั้งสิ้น

ฮวาเฉี่ยนเหมียนยืนอยู่หน้าสำนักงานนายหน้าฉีมู่ มองดูพ

บทที่ 152 ซุปกระดูกหมูสาหร่าย

ฮวาเฉี่ยนเหมียนพาเด็กทั้งสามกลับบ้าน ให้พวกเขาไปทำการบ้านก่อน ส่วนตัวเองก็ไปทำอาหารเย็นในครัวกับคุณย่าซู

"แม่ วันนี้ลูกไปสอบถามสถานการณ์มา ลูกรู้สึกว่าเงินของเรายังน้อยเกินไป อยากดูว่าจะทำธุรกิจอย่างอื่นได้ไหม"

"เงินไม่พอหรือ?"

"ค่ะ ที่ดินภูเขาไร่ละหนึ่งตำลึง ถ้าลู

บทที่ 153 กินน้ำผึ้งมาหรือ?

ฮวาเฉี่ยนเหมียนตรวจการบ้านเด็กทั้งสามเสร็จ กลับเข้าครัวตักหมูสามชั้นตุ๋นน้ำแดง ทำกับข้าวเพิ่มอีกสองอย่าง แล้วเรียกพวกเขามาล้างมือกินข้าว

ต้าเป่าเห็นซุปกระดูกหมูสาหร่าย: "แม่ นี่ใช่ที่แม่ให้ผมกินตอนป่วยไหมครับ"

"ใช่จ้ะ นี่เรียกว่าสาหร่าย เติบโตในทะเล มันมีฤทธิ์ขับพิษ