บทที่ 143 แม่ทัพซูกลับเมืองหลวง

ตอนกลางคืนฮวาเฉี่ยนเหมียนอยู่เป็นเพื่อนต้าเป่า อาการปวดท้องดีขึ้นบ้างแล้ว มองดูท่าทางที่เขานอนหลับ อดสงสัยไม่ได้ว่าพ่อของเขายังมีชีวิตอยู่หรือตายไปแล้วกันแน่

ซูโหย่วจิ่นออกจากอำเภอไป๋เยาก็รีบควบม้ากลับเมืองหลวงแคว้นต้าจิ้ง วันนั้นมาถึงหน้าประตูเมือง เลยเวลาเข้าเมือ

บทที่ 144 ชอบผู้ชาย

ขันทีผู้ใกล้ชิดฮ่องเต้เดินมาหาซูโหย่วจิ่น "ท่านแม่ทัพซู ฮ่องเต้เรียกท่านไปปรึกษาราชการที่ห้องทรงอักษร"

"รบกวนท่านขันทีหม่านำทางด้วย"

"ท่านแม่ทัพเกรงใจไป เชิญทางนี้"

โอ๋หยางเหาไหวมองทางที่ซูโหย่วจิ่นจากไป "ช่างเป็นที่โปรดปรานของพระบิดาจริงๆ ถึงมีกำลังทหารมากมายยังเข้าออกเมือ

บทที่ 145 ชายหญิงต้องรักษาระยะห่าง

วันที่สองอาการปวดท้องของฮวาเฉี่ยนเหมียนดีขึ้นแล้ว ผ่านไปประมาณสิบวัน ตุ่มอีสุกอีใสของต้าเป่าเริ่มตกสะเก็ด มีแนวโน้มจะหลุดลอก

ตอนจะหลุดลอกย่อมคันบ้าง ต้าเป่าอยากเกาอีก "แม่ คันครับ"

ฮวาเฉี่ยนเหมียนรีบห้ามมือที่จะเกา "เกาไม่ได้ ต้องปล่อยให้หลุดเอง ไม่งั้นหน้าจะเป