บทที่ 107 คนทั่วไปแบกรับไม่ไหว

ป้าซุนได้ยินก็รู้สึกแปลก: "ถ้าแค่ชดใช้เงิน ทำไมหน้าซวนจื่อต้องดำขนาดนั้นด้วย ฐานะบ้านเขาก็ไม่เลวนะ"

"พวกเขาทำของเสียหายมูลค่า 40 กว่าตำลึง แต่ละคนต้องชดใช้คนละ 20 กว่าตำลึง"

ต้าหนี่ได้ยินถึงกับตาโต: "เยอะขนาดนั้นเลย"

"ช่างไม่รู้จักคิดเลย นี่มันทำลายทรัพย์สินชัดๆ ค

บทที่ 108 เถี่ยหนิว

คุณย่าซูมองไก่เป็ดที่หลังบ้านซึ่งกำลังหดตัวด้วยความกลัว รวมถึงกระต่ายอีกหลายตัว: "พวกมันตกใจกันไปหมดแล้ว"

"อีกสักพักคงดีขึ้น ค่อยๆ เลี้ยงดูไปก่อน" ฮวาเฉี่ยนเหมียนมองสัตว์เลี้ยงที่กำลังตัวสั่น

"เฉี่ยนเหมียน พอเราไปอำเภอ ขอรบกวนป้าหลี่มาดูแลสัตว์เลี้ยงที่บ้านหน่อย เธอว่าดีไหม?"

บทที่ 109 สังคมเก่าอันชั่วร้าย

คุณย่าซูนึกทบทวน: "พวกเขาขยันกันทุกคน น้องสาวคนโตรับงานปักผ้าช่วยครอบครัว คนเล็กๆ ที่เหลือก็ทำอาหาร มีเวลาว่างก็ไปหาผักป่าผลไม้ป่า ชีวิตลำบากหน่อย แต่ครอบครัวอยู่กันอย่างสงบสุข"

"น้องสาวคนโตอายุเท่าไหร่คะ? ดูเหมือนไม่น้อยแล้ว"

"น้องสาวเขาน่าจะอายุพอๆ กับเธอ ก่อนหน้