บทที่ 105 พวกเขายังต้องชดเชยให้ฉัน

ฮวาเฉี่ยนเหมียนเรียกเขาอีกครั้ง: "เดี๋ยวก่อน"

ซ่งเปี้ยวรู้สึกว่าถ้าอยู่ต่อจะควบคุมสติไม่อยู่: "คุณนายมีอะไรอีก?"

"พวกเขายังต้องชดเชยให้ฉัน"

"ชดเชย? บ้านคุณนายมีของหายไหม?"

"ไม่มี"

"ไม่มีของหายแล้วจะเรียกร้องค่าชดเชยได้อย่างไร?"

"ไม่มีของหาย แต่พวกเขาทำให้ชา

บทที่ 106 ขโมยผัว

ป้าหลี่มองฮวาเฉี่ยนเหมียนเดินจากไป จึงเข้าไปกระซิบถามคุณย่าซู: "พี่สะใภ้ซู เมื่อกี้ที่เฉี่ยนเหมียนบ้านพี่พูดนั่นจริงหรือ?"

คุณย่าซูงงไปชั่วขณะ: "เรื่องอะไรหรือที่ว่าจริงหรือไม่?"

"ก็เรื่องเปิดโรงงานนั่นไง"

"จริงสิ น่าจะเป็นช่วงนี้แหละ"

"พี่สะใภ้คะ แล้วบ้านฉันจะไปได้ไหม?"

"ได

บทที่ 107 คนทั่วไปแบกรับไม่ไหว

ป้าซุนได้ยินก็รู้สึกแปลก: "ถ้าแค่ชดใช้เงิน ทำไมหน้าซวนจื่อต้องดำขนาดนั้นด้วย ฐานะบ้านเขาก็ไม่เลวนะ"

"พวกเขาทำของเสียหายมูลค่า 40 กว่าตำลึง แต่ละคนต้องชดใช้คนละ 20 กว่าตำลึง"

ต้าหนี่ได้ยินถึงกับตาโต: "เยอะขนาดนั้นเลย"

"ช่างไม่รู้จักคิดเลย นี่มันทำลายทรัพย์สินชัดๆ ค