บทที่ 10 บ้านเจ้ารวยแล้วสินะ

ลูกจ้างถือธนบัตรและเหรียญทองแดงยังงงอยู่ เถ้าแก่เฉียนเดินมาตีหลังหัวเขา: "ไปหยิบเงินหนึ่งตำลึงให้ลูกค้า"

ลูกจ้างลูบหัวยิ้มบอกฮวาเฉี่ยนเหมียน: "คุณผู้หญิงรอสักครู่" แล้ววิ่งไปหาเงินทอน

เถ้าแก่เฉียนมองหญิงสาวในชุดขาดๆ ผอมซีด ดูเหมือนอดอยากมานาน จนดูผิดไปจากเดิม

"สวัสด

บทที่ 11 ความอบอุ่น

ฮวาเฉี่ยนเหมียนย่อตัวลง ใช้มือลูบศีรษะทั้งสามคนเบาๆ: "ต่อไปนี้แม่จะไม่ตีหรือด่าพวกเจ้าอีก อย่ากลัวนะ"

ต้าเป่ารู้สึกถึงความอบอุ่นที่ส่งผ่านมาจากศีรษะ ไม่เหมือนความเย็นชาในอดีต ความอบอุ่นนี้ทำให้เขานึกถึงแม่ แต่ก่อนแม่ก็เคยลูบศีรษะเขาอย่างอ่อนโยนแบบนี้

สายตาของต้าเป่าหม่นลง เขา

บทที่ 12 หาเรื่อง

ขณะที่ฮวาเฉี่ยนเหมียนพยายามเดินอ้อม จูเหมยยื่นขาออกมาจะทำให้เธอสะดุด หลี่ฟางก็จะผลักเธอจากด้านหลัง

ฮวาเฉี่ยนเหมียนขยับหลบไปด้านข้าง หลี่ฟางผลักพลาด แรงเหวี่ยงทำให้ล้มทับจูเหมย ทั้งสองกลิ้งไปด้วยกัน

ฮวาเฉี่ยนเหมียนมองลงมาที่ทั้งสองคนที่ล้มอยู่: "ฉันมีนิสัยอย่างหนึ่ง ถ้าใช้มือได้